Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017 11:50

Δημοψήφισμα στην Τουρκία: Οι υπερεθνικιστές ίσως καθορίσουν το μέλλον του Ερντογάν

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Δημοψήφισμα στην Τουρκία: Οι υπερεθνικιστές ίσως καθορίσουν το μέλλον του Ερντογάν

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει κάνει τα πάντα για να τους κερδίσει: ανέβασε τους τόνους απέναντι στην Ευρώπη, σκλήρυνε τη στάση του απέναντι στο φιλοκουρδικό περιβάλλον και ξεκίνησε τη συζήτηση για την επαναφορά της θανατικής ποινής.

Οι υπερθνικιστές είναι στο επίκεντρο της προσοχής αφού ο Ερντογάν συμμάχησε μαζί τους για να προωθήσει τη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα ενισχύσει τις εξουσίες τους και η οποία τίθεται σε δημοψήφισμα την Κυριακή.

Όμως, αν και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) του Ντεβλέτ Μπαχτσελί έχει ταχθεί στο πλευρό του Τούρκου προέδρου, η εκλογική του βάση είναι βαθιά διχασμένη, με πολλές προσωπικότητες του κινήματος να είναι αντίθετες στη μεταρρύθμισης.

Αυτό ισχύει στην περίπτωση της Μεράλ Ακσενέρ, της 60χρονης πρώην υπουργού Εσωτερικών η οποία χαίρει μεγάλης δημοτικότητας. Αφού διαγράφηκε από το MHP τον Σεπτέμβριο έπειτα από μια απόπειρα ανατροπής του Μπαχτσελί, έχει αναχθεί σε μια από τις βασικές προσωπικότητες του «όχι» στο δημοψήφισμα.

Ο διχασμός αυτός των υπερεθνικιστών αποτελεί κίνδυνο για τον Ερντογάν, διότι η ψήφος τους θα είναι ακόμη πιο κρίσιμη τώρα που το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος φαίνεται να είναι αμφίρροπο, υπογραμμίζει ο Σαμίμ Ακγκενούλ καθηγητής του πανεπιστημίου του Στρασβούργου.

Έχοντας επίγνωση ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά του να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους του, το MHP έχει διαγράψει πολλά στελέχη του που είναι αντίθετα στη συνταγματική μεταρρύθμιση.

Η προσέγγιση Ερντογάν – Μπαχτσελί μπορεί να προκαλεί έκπληξη, αφού οι δύο άνδρες στο παρελθόν έχουν έρθει σε έντονη αντιπαράθεση.

Αν κερδίσει το «ναι», «το MHP θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο», επισημαίνει ο Μεχμέτ Γκιουνάλ, ένας από τους αναπληρωτές προέδρους του κόμματος. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι ο Μπαχτσελί θα μπορούσε ακόμη και να διοριστεί αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αν περάσει η συνταγματική μεταρρύθμιση.

Ο Ερντογάν, που πλέον εκφράζεται συνεχώς κολακευτικά για τον πρώην αντίπαλό του, έκανε μια συμβολική κίνηση όταν επισκέφθηκε τον τάφο του ιδρυτή του MHP, του Αλπαρσλάν Τουρκές, με την ευκαιρία των 20 ετών από τον θάνατό του.

Πηγαίνοντας ακόμη πιο μακριά ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ έκανε άνοιγμα προς τους Γκρίζους Λύκους.

Η πρόκληση για τον Ερντογάν είναι «να πείσει τους εθνικιστές φασίστες ότι είναι ο πρώτος από τους Γκρίζους Λύκους», επεσήμανε ο Ακγκενούλ.

Ο δρόμος που έχει να ακολουθήσει ο Ερντογάν είναι δύσκολος, καθώς πρέπει να δώσει εγγυήσεις σε αυτούς τους ψηφοφόρους χωρίς παράλληλα να αποξενώσει τους συντηρητικούς Κούρδους, οι οποίοι παραδοσιακά ψηφίζουν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).

Όμως για μεγάλο αριθμό υπερεθνικιστών, που δεν έχουν δει θετικά τις υποχωρήσεις της τουρκικής κυβέρνησης απέναντι στους Κούρδους, αλλά ούτε την υποδοχή σχεδόν 3 εκατομμυρίων Σύρων, η υποστήριξη του Μπαχτσελί προς τον Ερντογάν μοιάζει με προδοσία.

«Περισσότεροι από το 90% των υπερεθνικιστών θα πουν “όχι”», επεσήμανε ο Σινάν Ογάν, πρώην στέλεχος του MHP, που έχει διαγραφεί και ο οποίος βασίζει την εκστρατεία του κατά της συνταγματικής μεταρρύθμισης κυρίως στο έντονο αντισυριακό αίσθημα που κυριαρχεί στην Τουρκία.

«Ο Μπαχτσελί έκανε λάθος. Μας προδίδει», καταγγέλλει ο Σεζάι Ντουρσούν, 63 ετών, ένας από τους πρώτους υποστηρικτές του MHP.

«Γιατί ο Ντεβλέτ υποστηρίζει αυτή τη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα ενισχύσει τον Ερντογάν; Αποστολή του είναι να μην βοηθά τους αντιπάλους του», τονίζει ένας άλλος ψηφοφόρος του MHP, ο 51χρονος Σαχίν.

Το δημοψήφισμα της Κυριακής θα αποτελέσει ένα τεστ για το MHP, καθώς θα αποκαλύψει αν η πλειοψηφία της εκλογικής του βάσης στηρίζει ή απορρίπτει τη γραμμή που θέτει ο Μπαχτσελί.

Αν κερδίσει το «όχι», υπογραμμίζει ο Ακγκενούλ, «το MHP ίσως μετατραπεί σε πεδίο μιας πολύ μεγάλης μάχης».

ΕΕ-Τουρκία: το δημοψήφισμα, τελευταία πράξη πριν από την ρήξη;

Οι ευρωτουρκικές σχέσεις υπήρξαν πάντα ταραγμένες, αλλά η ατμόσφαιρα των τελευταίων εβδομάδων έφθασε σε πρωτοφανή επίπεδα. Σε τέτοιο σημείο που η διάρρηξη των σχέσεων να φαίνεται πλέον πιθανή, κυρίως εάν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βγει νικητής από το δημοψήφισμα της Κυριακής ενισχυμένος με τις υπερεξουσίες που επιδιώκει.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το υποσχέθηκε και πρόσφατα: «Το ζήτημα της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα τεθεί και πάλι στο τραπέζι» μετά το δημοψήφισμα που, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μπορεί να οδηγήσει την Τουρκία προς την δικτατορία.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας θέλει πραγματικά να ενταφιάσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις Τουρκίας-ΕΕ, που βαλτώνουν εδώ και καιρό, αλλά καμία πλευρά δεν έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει επισήμως; Ή πρόκειται απλώς για νέα μπλόφα ενός ηγέτη που συνηθίζει τις απειλητικές κορώνες;

Η σχέση ΕΕ-Τουρκίας δεν υπήρξε ποτέ «ένα μακρύ , ήσυχο ποτάμι», σύμφωνα με τον Ζαν Μάρκου, καθηγητή της Σχολής Πολιτικών Επιστημών της Γκρενόμπλ και ειδικού στην Τουρκία, αλλά έχει φθάσει σε μία «ρητορική ένταση και επιδείνωση άνευ προηγουμένου».

«Δεν μπορούμε πλέον να είμαστε σίγουροι ότι τους προσεχείς μήνες θα επιβιώσει», λέει, εκτιμώντας ότι η άρνησή της Τουρκίας να συμμετάσχει στην διάσκεψη για τη Συρία στις αρχές του Απριλίου στις Βρυξέλλες ήταν πολύ ενδεικτική.

Σημείο καμπής υπήρξαν ενδεχομένως οι δηλώσεις του Ερντογάν περί ναζιστικής συμπεριφοράς των ευρωπαϊκών ηγεσιών που αρνήθηκαν να φιλοξενήσουν την προεκλογική του εκστρατεία.

Σύμφωνα με τον Μαρκ Πιερινί, του Carnegie Europe, το άνοιγμα αυτής της πληγής και πάλι είναι το χειρότερο που μπορεί να κάνει κανείς στους Ευρωπαίους. «Κάηκε μία γέφυρα σε ό,τι αφορά τις προσωπικές σχέσεις», λέει ο πρώην πρεσβευτής της Ευρωπαϊκής Ενωσης στην Τουρκία.

Ωστόσο, τα κοινά συμφέροντα που οδήγησαν τις δύο χώρες να ξεπεράσουν προηγούμενες κρίσεις δεν έχουν εκλείψει.

Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, παραμένει σημαντικός σύμμαχος και παρά την αμφίσημη προσέγγισή της με τη Ρωσία «δύσκολα φαντάζεται κανείς μία τουρκική εξωτερική πολιτική πολύ απομακρυσμένη από την Ευρώπη», σύμφωνα με τον Ζαν Μάρκου.

Ανθρώπινα Δικαιώματα

Ακόμη και αν η Αγκυρα έχει πολλές φορές απειλήσει με διάρρηξη της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, η συμφωνία δεν σταμάτησε ποτέ να εφαρμόζεται έχοντας ως αποτέλεσμα την μείωση των προσφυγικών ροών προς τα ελληνικά νησιά. «Η Τουρκία έχει επίσης συμφέρον από την συμφωνία αυτήν», εξηγεί ο Ζαν Μάρκου αναφερόμενος στα προβλήματα που προκάλεσαν στο τουρκικό έδαφος οι μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη, καθώς και στην οικονομική βοήθεια της ΕΕ προς την Τουρκία.

«Η οικονομική πτυχή της σχέσης αυτής είναι πολύ σημαντική και για τις δύο πλευρές», τονίζει ο Μαρκ Πιερινί υπενθυμίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει στο τέλος του 2016 την αναπροσαρμογή της τελωνειακής ένωσης, καθώς η αξία των διμερών εμπορικών συναλλαγών έχει τουλάχιστον τετραπλασιασθεί από το 1996.

Ανάμεσα στην κλιμάκωση της έντασης και τα κοινά συμφέροντα, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος μπορεί να είναι καθοριστικό.

Σε περίπτωση νίκης του «ναι», η διάρρηξη της συμφωνίας μπορεί να είναι αναπότρεπτη . «Θα έχουμε ένα μονοπρόσωπο σύστημα, χωρίς πολύ κράτος δικαίου και πολιτικές εξουσίες αντίβαρο, αυταρχικό και φυσικά σε σύγκρουση με τα ευρωπαϊκά πολιτικά κριτήρια», προβλέπει ο Πιερινί.

«Το αισιόδοξο σενάριο θα είναι μία νίκη του "όχι" ή επίσης μία δύσκολη νίκη του "ναι" να αναγκάσει τον πρόεδρο της Τουρκίας να επανεξετάσει την συγκρουσιακή του στάση απέναντι στην Ευρώπη και να προσπάθήσει να αποκαταστήσει την σχέση του», λέει η Ασλί Αϊντίντασμπάς, εμπειρογνώμονας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων.

«Αυτό θα απαιτούσε πρόοδο στην τρομακτική κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία», η οποία επιδεινώθηκε περαιτέρω με τα πογκρόμ κατά κύματα που ακολούθησαν το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016.

«Ομως ο Ερντογάν είναι γνωστό ότι δείχνει εξαιρετικό πραγματισμό τη λιγότερο αναμενόμενη στιγμή», λέει.

Στο βάθος, η Τουρκία «έχει καταλάβει πλήρως ότι δεν θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση», σύμφωνα με τον Ζαν Μάρκου. Το θέμα γι΄αυτήν είναι εάν θα πρέπει να διατηρήσει την «αιώνια υποψηφιότητά» της ή αν «θα κρίνει σε κάποια στιγμή ότι είναι περισσότερο επωφελές να διαρρήξει τις σχέσεις της με την ΕΕ».

 

«Αυτό είναι κάτι που έμοιαζε μάλλον παράλογο εδώ και μερικά χρόνια, αλλά σήμερα, κυρίως λόγω του Brexit, δεν είναι πλέον: μπορεί να συνεχίσει να βρίσκεται εντός του ευρωπαϊκού παιγνίου, χωρίς να είναι υπόψηφια προς ένταξιν χώρα».

Η Βιέννη ύψωσε πρώτη το ανάστημα της στην μετα-πραξικοπηματική Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν και στο δημοψήφισμα του

Εννέα μήνες έπειτα από το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία τον περασμένο Ιούλιο και λίγα εικοσιτετράωρα πριν από το αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής, η Αυστρία εμφανίζεται να έχει κρατήσει ίσως την πλέον αυστηρή στάση απέναντι στις εκκαθαρίσεις, τις διώξεις και την καταπίεση που ακολούθησαν το πρώτο, και απέναντι στην εγκαθίδρυση ενός αυταρχικού καθεστώτος, που αναμένεται ως επακόλουθο μίας θετικής έκβασης του δευτέρου.

Ηδη την επομένη της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος, η Βιέννη δια στόματος του Αυστριακού υπουργού Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς τόνιζε την ανάγκη να προστατευτούν οι ανθρώπινες ζωές και να γίνουν σεβαστά το κράτος δικαίου και η δημοκρατία, ενώ ο ίδιος προειδοποιούσε, απευθυνόμενος προφανώς άμεσα στον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, πως "αυτό το στρατιωτικό πραξικόπημα δεν συνιστά άδεια για να ενεργεί κάποιος αυθαίρετα και όχι στο πλαίσιο του κράτους δικαίου"".

Την πρώτη αυτή αυστριακή αντίδραση ήλθε να συμπληρώσει αμέσως μετά ο Αυστριακός ομοσπονδιακός καγκελάριος Κρίστιαν Κερν, ο οποίος ζητούσε να παρακολουθούνται με προσοχή οι εξελίξεις στην Τουρκία μετά το πραξικόπημα, και έθετε, ενόψει και των από τότε προθέσεων του Ερντογάν για επαναφορά της θανατικής ποινής, θέμα αναστολής της διαδικασίας ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαική Ενωση, ζητώντας μάλιστα στη συνέχεια, σε επίπεδο Ευρωπαικού Συμβουλίου, την διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Οι επανειλημμένες αρνητικές τοποθετήσεις, στους μήνες που ακολούθησαν, τόσο του καγκελαρίου Κρίστιαν Κερν όσο και του υπουργού Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς, απέναντι στην ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας, οδήγησαν σε μία ένταση στις αυστρο-τουρκικές σχέσεις, που ενισχύθηκε από εφέτος τον Φεβρουάριο και μετά με τις αλληλοκατηγορίες Βιέννης και Αγκυρας σε σχέση με το ενδεχόμενο προπαγανδιστικής εμφάνισης στην Αυστρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για το αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα του.

Στο πλαίσιο αυτό ο μεν Σεμπάστιαν Κουρτς απέρριπτε ως "ανεπιθύμητο" το ενδεχόμενο προπαγανδιστικής εμφάνισης στην Αυστρία, του Τούρκου προέδρου, ενόψει του δημοψηφίσματος, ενώ δυσαρέσκεια για το ενδεχόμενο μίας τέτοιας εξέλιξης εξέφραζε ο Κρίστιαν Κερν, τονίζοντας πως είναι σαφές "ότι σε καμία περίπτωση δεν χαιρόμαστε όταν ξένες κυβερνήσεις μεταφέρουν την προεκλογική τους εκστρατεία στην Αυστρία".

Βέβαια αυτή η ένταση υποβόσκει από τουλάχιστον τον Ιούνιο του 2014, όταν ο Ερντογάν, ως πρωθυπουργός ακόμη της χώρας του, είχε έλθει ανεπίσημα στη Βιέννη και είχε μιλήσει σε 13.500 οπαδούς του κόμματός του στο πλαίσιο της τότε προεκλογικής του εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του Αυγούστου της ίδιας χρονιάς -- στις οποίες αναδείχθηκε τελικά πρόεδρος -- προκαλώντας την αυστηρή έκφραση δυσαρέσκειας της αυστριακής ηγεσίας, στην οποία είχε αντιδράσει με δριμύτητα η Αγκυρα.

Ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται πως στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου χρειάζεται - όπως χρειαζόταν στις προεδρικές εκλογές του 2014 -- και τις ψήφους των Τούρκων του εξωτερικού, ως εκ τούτου και τις ψήφους των 108.561 Τούρκων που ζουν σήμερα στην Αυστρία και που διατηρούν την τουρκική υπηκοότητα.

Αυτοί οι Τούρκοι της Αυστρίας, έχοντας δικαίωμα ψήφου στην Τουρκία, προσήλθαν μέσα στις δύο προηγούμενες εβδομάδες στις κάλπες στα τουρκικά προξενεία στη Βιέννη, το Σάλτσμπουργκ και το Μπρέγκεντς, συμμετέχοντας με ποσοστό 51 % στο δημοψήφισμα.

Κατά τις τελευταίες τουρκικές βουλευτικές εκλογές του 2015, το κόμμα ΑΚΡ του Ταγίπ Ερντογάν είχε συγκεντρώσει μεταξύ των Τούρκων πολιτών στην Αυστρία ποσοστό 69%, σε σύγκριση με το 49,5% που ήταν το τελικό αποτέλεσμά του, ενώ η συμμετοχή των Τούρκων υπηκόων της Αυστρίας είχε ανέλθει στο 40,6 % και ήταν κατά δέκα μονάδες χαμηλότερη από το ποσοστό της συμμετοχής τους στο τωρινό δημοψήφισμα.

Οι έντονες συζητήσεις μέσα στις περασμένες εβδομάδες και η αντιπαράθεση Βιέννης και Αγκυρας, ως προς την εμφάνιση πολιτικών του κόμματος του Τούρκου προέδρου σε προεκλογικές συγκεντρώσεις στην Αυστρία, οδήγησε σε συμφωνία τα δύο κόμματα της αυστριακής κυβέρνησης συνασπισμού, Σοσιαλδημοκρατικό και συντηρητικό Λαικό, για την απαγόρευση προεκλογικών εμφανίσεων ξένων πολιτικών, όπως και διαδηλώσεων κάτω από συγκεκριμένους όρους.

Πρόσφατα, περιφερειακές αρχές σε αυστριακά ομόσπονδα κρατίδια, οι οποίες έως τώρα έχουν την σχετική αρμοδιότητα, προβάλλοντας ως λόγο κυρίως την διαφύλαξη της δημόσιας ασφάλειας, είχαν ματαιώσει μία σειρά εκδηλώσεων σε διάφορες αυστριακές πόλεις στις οποίες επρόκειτο να εμφανιστούν πολιτικοί του κόμματος του Τούρκου προέδρου για να προπαγανδίσουν υπέρ του "Ναι" στο δημοψήφισμα.

Συνολικά στην Αυστρία ζουν 265.000 άνθρωποι με τουρκική μεταναστευτική προέλευση, με τους 160.000 από αυτούς να ανήκουν στην πρώτη γενιά, δηλαδή είναι πρόσωπα που έχουν γεννηθεί στην Τουρκία, ενώ 105.000 ανήκουν στη δεύτερη γενιά, που σημαίνει ότι στην Τουρκία έχουν γεννηθεί οι γονείς τους.

Σε σχέση με την αυστρο-τουρκική ένταση, πρέπει να σημειωθεί πως είχαν προηγηθεί χρόνια νωρίτερα, τόσο σε επίπεδο Τούρκων διπλωματών όσο και των ίδιων των επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, οι κατά καιρούς κριτικές τους απέναντι στην αρνητική στάση που τηρούσε και εξακολουθεί να τηρεί στην ευρωπαική προοπτική της Τουρκίας η επίσημη Βιέννη.

Η ένταση στις αυστρο-αυστριακές σχέσεις και η επανειλημμένα σφοδρή αντίδραση της Αγκυρας, οφείλεται βέβαια και στο γεγονός της αμετάβλητης, σαφούς απόρριψης από την συντριπτική πλειονότητα των Αυστριακών μιας ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαική Ενωση σε ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό, που στην τελευταία δημοσκόπηση της Αυστριακής Εταιρείας Ευρωπαικής Πολιτικής ανερχόταν στο 80 % , που ήταν το υψηλότερο που έχει καταγραφεί την τελευταία δεκαετία.

Η Αυστρία είχε προβάλει επιφυλάξεις και αντίσταση στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας-ΕΕ τον Οκτώβριο του 2005 και μέχρι την τελευταία στιγμή επέμενε σε μια διατύπωση πως "οι διαπραγματεύσεις συνιστούν μια ανοικτή διαδικασία, για το αποτέλεσμα της οποίας δεν μπορούν να υπάρξουν εγγυήσεις εκ των προτέρων".

Η επίσημη Βιέννη ζητούσε και ζητά μόνο μια "προνομιακή σχέση" για την Τουρκία αντί της πλήρους ένταξης, ενώ όλα τα αυστριακά κοινοβουλευτικά κόμματα συμφωνούν πως, στην περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις καταλήξουν σε ένταξη της Τουρκίας, οι Αυστριακοί πολίτες θα πρέπει οπωσδήποτε να κληθούν σε δημοψήφισμα για να έχουν οι ίδιοι τον τελευταίο λόγο.

Παρατηρώντας κανείς τις αυστρο-τουρκικές εμπορικο-οικονομικές σχέσεις, διαπιστώνει πως το 1,4 δισεκατομμύριο ευρώ των αυστριακών εξαγωγών στην Τουρκία το 2016 αντιπροσωπεύουν μόλις ένα 1,07% της αξίας του συνόλου των αυστριακών εξαγωγών, ενώ οι αυστριακές εισαγωγές από την Τουρκία ανήλθαν πέρυσι σε 1,553 δισεκατομμύριο ευρώ.

Τα στοιχεία δείχνουν επίσης πως, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία συμμετέχει στην αποκαλούμενη "Ομάδα των Είκοσι" (G20), η ίδια κάθε άλλο από παρά οικονομική "υπερδύναμη" είναι καθώς, για παράδειγμα, το τουρκικό ΑΕΠ είναι μόλις διπλάσιο από το αυστριακό ΑΕΠ, παρ΄ όλο που ο πληθυσμός της είναι σχεδόν δεκαπλάσιος του αυστριακού.

Πάντως, μέσα στα προηγούμενα χρόνια οι Αυστριακές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν στην Τουρκία αποτελούσαν την τρίτη μεγαλύτερη ομάδα ξένων επενδυτών στη χώρα, ενώ το 2011 οι εκεί αυστριακές επενδύσεις βρίσκονταν στην κορυφή του καταλόγου. Στα τέλη του 2015, το συνολικό ύψος των αυστριακών επενδύσεων στην Τουρκία, ανερχόταν σε 4, 378 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Αυστριακής Κεντρικής Τράπεζας.

Οπως δηλώνουν εκπρόσωποι της αυστριακής τουριστικής αγοράς, ιδιαίτερα αρνητικές είναι και μέσα στο 2017 οι εξελίξεις για τον τουρκικό τουρισμό από την Αυστρία, έπειτα από εκείνες πέρυσι εξαιτίας της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος τον περασμένο Ιούλιο και μιας σειράς τρομοκρατικών επιθέσεων.

Το 2016, η Τουρκία, από τη δεύτερη θέση που κατείχε τα προηγούμενα χρόνια στον κατάλογο των δημοφιλέστερων τουριστικών προορισμών των Αυστριακών, πέρασε στην έκτη θέση, με την Ελλάδα και την Ισπανία να είναι οι κερδισμένες από αυτές τις εξελίξεις, ενώ και εφέτος παρουσιάζεται μία δραματική μείωση στις κρατήσεις που φθάνει έως και το 50 % σε σχέση με πέρυσι.

Συμπερασματικά, αναλυτές στη Βιέννη θεωρούν πως την ερχόμενη Κυριακή θα φανεί πόσο σημαντικά είναι η δημοκρατία, ο κοινοβουλευτισμός και τα δικαιώματα της αντιπολίτευσης για τον τουρκικό λαό, στου οποίου το χέρι είναι, είτε να δώσει στον Ερντογάν τις επικίνδυνες υπερεξουσίες για να περιορίσει την πολιτική αντίσταση και την αντιπολίτευση στην πολιτική του είτε, από την άλλη, να σταματήσει αυτή την πορεία του σε καταστάσεις που οδηγούν σε δικτατορία.

Οι ίδιοι επισημαίνουν πως κάτι τέτοιο δεν είναι στο χέρι της Ευρώπης, όπου πολλοί πιστεύουν πως αυτή θα μπορούσε να απαλλαγεί από την Τουρκία και τα προβλήματα που συνδέονται μαζί της, διακόπτοντας όλους τους δεσμούς, τερματίζοντας την ενταξιακή διαδικασία, αναστέλλοντας την οικονομική βοήθεια και γενικότερα γυρίζοντάς της την πλάτη.

Κατά την άποψή τους, η Ευρώπη θα πρέπει να συνεχίσει να ζει και να συνεργάζεται με την Τουρκία, καθώς, όπως τονίζουν, και μόνον η προσφυγική κρίση αποτέλεσε μία ένδειξη για την γεωπολιτική σημασία αυτής της χώρας που συνορεύει, μεταξύ άλλων, με Συρία, Ιράν και Ιράκ.

Είτε με άσκηση πίεσης, είτε με προσφορά συνεργασιών, είτε προπάντων με την επισήμανση πως είναι για το καλό της ίδιας της Τουρκίας η παραμονή της στον ευρωπαικό δρόμο, η Ευρώπη, για όσο καιρό θα κυβερνά ο Ερντογάν, θα πρέπει να αποτρέψει την Αγκυρα να απομακρυνθεί τελείως από όλα τα ευρωπαικά κεκτημένα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER