Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010 22:17

Δημήτρης Σαμπαζιώτης: Και αλλάξαμε και πάμε για βούλιαγμα

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Δημήτρης Σαμπαζιώτης: Και αλλάξαμε και  πάμε για βούλιαγμα

Aρθρο του Δημήτρη Σαμπαζιώτη για την ψήφιση του προϋπολογισμού

Ψηφίστηκε ο δεύτερος προϋπολογισμός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας τον Οκτώβριο του 2009, για να μοιράσει, υποτίθεται, καλύτερα τα χρήματα που υπήρχαν, για να εισπράξει τα χρήματα που δεν μπορούσε να εισπράξει το κράτος από τους οφειλέτες του και να αλλάξουμε, αντί να βουλιάξουμε. Οπως φάνηκε, όμως, από τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησής του, αλλάξαμε μεν, αλλά δυστυχώς βουλιάζουμε!

Προσπάθησε, το ΠΑΣΟΚ, αφού δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει την ακατάσχετη προεκλογική του υποσχεσιολογία, να φορτώσει την πράγματι δύσκολη οικονομική κατάσταση στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, λες και δεν είχε κυβερνήσει ποτέ την Ελλάδα, λες και ήρθε από άλλον πλανήτη και δεν γνώριζε τίποτα.

Αντί, λοιπόν, να ρίξει το βάρος στην προσπάθεια για ανάκαμψη και ανάπτυξη, έκανε ό,τι μπορούσε για να φουσκώσει το έλλειμμα του 2009, ώστε να παρουσιάσει μείωση από το 2010 και μετά. Κατέθεσε έναν προϋπολογισμό το 2010, που η εκτέλεσή του ήταν ανέφικτη και η αποτυχία του σίγουρη-δείτε τις αναθεωρήσεις που υπέστη-. Αντί το ΠΑΣΟΚ να αναγνωρίσει και να αποδεχτεί τα δικά του λάθη κατέφυγε σε μια δυσφημιστική εκστρατεία κατά της χώρας, με αποτέλεσμα να εκμηδενιστεί η πιστοληπτική της δυνατότητα. Μετέτρεψε την κρίση ελλείμματος, που είχαν όλες οι χώρες της Ευρώπης, σε κρίση δανεισμού.

Και ενώ οι ανάγκες δανεισμού ήταν υπαρκτές και δεδομένες και οι συνθήκες δανεισμού ήταν ευνοϊκές τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση έκανε ό,τι μπορούσε για να μας οδηγήσει εκεί που μας οδήγησε. Είναι πρωτοφανές ένας ηγέτης να διαβάλλει τη χώρα του, για να παραδοθεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ακούσαμε ποτέ τους πρωθυπουργούς της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας ή της Ισπανίας, που έχουν τα ίδια προβλήματα, να απαξιώνουν τις χώρες τους στο εξωτερικό με τέτοιο συστηματικό τρόπο; Ακούσαμε ποτέ τους ξένους πρωθυπουργούς να μιλούν για «διεφθαρμένη χώρα» για «Τιτανικό» και για «αδυναμία πληρωμών»;

Αποτέλεσμα των δηλώσεων αυτών ήταν τα spreads από τις 130 μονάδες το Γενάρη του 2010 να φτάσουν σε δυσθεώρητα ύψη. Ο πρωθυπουργός μέσα στην ίδια εβδομάδα ζητούσε ευρωπαϊκή στήριξη, ταυτόχρονα απειλούσε ότι θα καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ παράλληλα δήλωνε ότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από τη βοήθεια κανενός.

Το Φεβρουάριο η κυβέρνηση απέκλειε αύξηση του Φ.Π.Α. και ένα μήνα μετά την εφάρμοσε. Ο υπουργός Εργασίας κάθε τρεις και λίγο διαλαλούσε τα τρία «όχι» και, στη συνέχεια υπέγραψε αύξηση των ορίων ηλικίας, αύξηση των εισφορών, μείωση των συντάξεων. Η απόσυρση ξεκίνησε και αποσύρθηκε το ΕΚΑΣ δόθηκε μόνο η πρώτη δόση και στη συνέχεια πάρθηκε πίσω. Οσον αφορά τη φοροδιαφυγή, όχι μόνο μέτρα δεν πήρε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά σχεδίασε και τη διαγραφή των φόρων, όπως πριν από λίγες ημέρες είδαμε, με την προσπάθεια διαγραφής των 24 δισεκατομμυρίων.

Μέσα σε ένα χρόνο, η Ελλάδα έγινε η πιο ακριβή χώρα στο πετρέλαιο κίνησης και τη βενζίνη. Και, βεβαίως, από το 2011 θα είμαστε πιο ακριβοί και στο πετρέλαιο θέρμανσης. Προχωρήσαμε στην περικοπή των οικογενειακών επιδομάτων. Πού; Στην Ελλάδα της υπογεννητικότητας! Στην Ελλάδα του γερασμένου πληθυσμού και της μετανάστευσης!

Με λογιστικά τρικ προσπάθησε η κυβέρνηση να μειώσει το έλλειμμα. Περιέκοψε σημαντικά το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που είναι το σημαντικότερο εργαλείο για την ανάπτυξη τόσο στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Τα έσοδα, κατέρρευσαν. Η ύφεση κατρακύλησε στο 4,2%. Η ανεργία ανέβηκε στο 12,2%. Ο πληθωρισμός ξεπέρασε το 5%. Τα καταστήματα και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη σε όλη την Ελλάδα. Παντού υπάρχουν ταμπέλες «ενοικιάζεται» ή «πωλείται». Βέβαια, δεν υπάρχει ούτε ενοικιαστής ούτε αγοραστής.

Στην Μεσσηνία η κατάσταση είναι τραγική. Καθημερινά χάνουμε δεκάδες θέσεις εργασίας στις μικρές και τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα καταστήματα. Οι αγρότες βιώνουν τραγικά αδιέξοδα, καθώς από τη μια μεριά οι τιμές είναι στον πάτο και από την άλλη το κόστος είναι στα ύψη. Δυστυχώς με νόμο του ΠΑΣΟΚ ο ΕΛΓΑ μετατράπηκε από φορέας με κοινωνικό περιεχόμενο που προστάτευε το εισόδημα του αγρότη, σε μία ασφαλιστική εταιρεία που αποζημιώνει, όταν και εφόσον μπορεί και όταν έχει πλεονάσματα.

Από το 1920 υπάρχει ο νόμος 2112 που θεσπίζει το δικαίωμα αποζημίωσης για τον εργαζόμενο όταν απολύεται. Πέρασαν από τη χώρα τόσες κυβερνήσεις, τέσσερις δικτατορίες και μία Κατοχή και κανείς δεν τον άλλαξε. Μέσα όμως σε ένα βράδυ η σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατάφερε με το πολυνομοσχέδιο να καταργήσει κάθε εργασιακό δικαίωμα.

Από το Μάιο υποτίθεται ότι θα ήταν έτοιμος ο αναπτυξιακός νόμος. Ακόμα τον περιμένουμε! Φτάσαμε στην Πρωτοχρονιά και απ' ό,τι φαίνεται δεν θα τον φέρει ούτε ο Αϊ Βασίλης. Μερικές μέρες πριν τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ο πρωθυπουργός πάλι δεσμεύτηκε ότι δεν θα υπάρξουν πρόσθετα μέτρα. Ομως χρειάζονται μέτρα ύψους 6,1 δισεκατομμυρίων για το 2011 κι άλλα 13 δισεκατομμύρια για το 2014. Κι εγώ ρωτώ, πώς μπορεί να εμπιστευθεί ο ελληνικός λαός μία κυβέρνηση κι έναν ηγέτη που επιμένει σε ακάλυπτες προεκλογικές επιταγές;

Τις ίδιες ψεύτικες υποσχέσεις δίνει και ο προϋπολογισμός του 2011. Πρόκειται για έναν αποτυχημένο προϋπολογισμό, έναν προϋπολογισμό εθνικής καταδίκης, έναν προϋπολογισμό εθνικής αυτοκτονίας, που εδράζεται σε αβάσιμες παραδοχές και περικλείει μη ρεαλιστικές προβλέψεις, έναν προϋπολογισμό που περιλαμβάνει πρόσθετα -εντός και εκτός μνημονίου- περιοριστικά δημοσιονομικά μέτρα, έναν προϋπολογισμό τέλος που όπως φάνηκε και από την συζήτηση στην Βουλή την εφαρμογή του δεν πιστεύουν ούτε οι κυβερνητικοί βουλευτές που τον ψήφισαν.

Σε εποχές που η πραγματική συναίνεση θα έπρεπε να είναι το μοναδικό ζητούμενο, καθώς μόνο μέσα από ουσιαστικές, συναινετικές διαδικασίες μπορεί να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή νομιμοποίηση της Πολιτείας απέναντι στους πολίτες της, δυστυχώς η κυβέρνηση έχει εγκλωβιστεί σε επιφανειακές κινήσεις εντυπωσιασμού, σε επίπλαστες προσκλήσεις δήθεν συνεννόησης, σε ήδη προαποφασισμένες κινήσεις της.

Θέλει με άλλα λόγια να βρει συνενόχους. Θέλει να αποσπάσει συναινέσεις, μόνο και μόνο για να έχει μετά άλλοθι, για τα απάνθρωπα μέτρα που παίρνει. Στη Νέα Δημοκρατία δεν θα βρει αυτό που ψάχνει.

Η Νέα Δημοκρατία κρατάει υπεύθυνη και συνετή στάση από την αρχή. Πολύ έγκαιρα ο Αντώνης Σαμαράς, παρουσίασε μια εμπεριστατωμένη πρόταση, ένα άλλο μείγμα πολιτικής, μια άλλη ακολουθία βημάτων, προκειμένου να επιτευχθεί ο μεγάλος μας στόχος. Προτείναμε έγκαιρα σειρά μέτρων ανάπτυξης που θα κινητοποιήσουν την οικονομία μας: Τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για την ενίσχυση των επενδύσεων, την αποκλιμάκωση των ασφαλιστικών εισφορών, για να διατηρηθούν θέσεις απασχόλησης, την επιδότηση των στεγαστικών δανείων για την αναθέρμανση της οικονομικής δραστηριότητας, στην οποία απασχολούνται πάνω από 130 επαγγέλματα, την αξιοποίηση της τεράστιας ανενεργούς ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.

Εμείς θα μείνουμε, στον δρόμο της ευθύνης. Χωρίς να παραγνωρίζουμε την ιστορική πραγματικότητα ή να εθελοτυφλούμε, προτείνουμε ένα διαφορετικό τρόπο εξόδου από την κρίση, δικαιότερο για τον πολίτη, αποτελεσματικότερο για την οικονομία. Είμαστε το κόμμα που πιστεύει στην Ελλάδα και παλεύει για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη. Γι’ αυτό και είμαστε το κόμμα της ελπίδας.

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER