Δευτέρα, 09 Μαρτίου 2015 08:45

Ο Γιάννης Λεκόπουλος στην "Ε": «Θέλεις δεν θέλεις η μουσική σε παρασέρνει, όπως ο έρωτας και η αγάπη»

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)
Ο Γιάννης Λεκόπουλος στην "Ε": «Θέλεις δεν θέλεις η μουσική σε παρασέρνει, όπως ο έρωτας και η αγάπη»

«Θέλεις δεν θέλεις η μουσική σε παρασέρνει, όπως ο έρωτας και η αγάπη» υποστηρίζει ο ερμηνευτής Γιάννης Λεκόπουλος, γνωστός κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα αλλά και γενικότερα, από την συνεργασία του με σπουδαίους Ελληνες δημιουργούς.

Μας μίλησε για την επαγγελματική του ενασχόληση με τη μουσική, αφού αρχικά είχε στραφεί στα ιατρικά επαγγέλματα, για τις συνεργασίες του αλλά και για το επόμενο cd του.

- Από το χώρο της υγείας, στο χώρο της μουσικής. Πώς έγινε αυτή η επιλογή;
«Η μουσική, από την παιδική μου ηλικία, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Η επιλογή ως επάγγελμα ήταν αναπόφευκτη και ευτυχώς θα έλεγα, γιατί δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου σε κάτι άλλο. Δυστυχώς μεγάλωσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, που ενώ αγαπούσαν το παλιό καλό ελληνικό τραγούδι, δεν μπορούσαν να αποδεχτούν την επαγγελματική του διάσταση. Το εκλαμβάνουν μόνο ως χόμπι και μάλλον ως χάσιμο χρόνου και χρήματος. Εγώ αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ! Η αγάπη αυτή για την τέχνη και ειδικότερα για την μουσική υπήρχε μέσα στην ψυχή μου σαν κινητήριος δύναμη και εκδηλώθηκε από πολύ νωρίς. Ετσι με οποιοδήποτε προσωπικό κόστος οδηγήθηκα γρήγορα σε παράλληλες σπουδές πάνω στην μουσική και το τραγούδι. Ποτέ δεν σταμάτησα να εργάζομαι για βιοποριστικούς λόγους, αλλά ίσως αυτό να βοήθησε στα μέχρι τώρα μουσικά επαγγελματικά μου βήματα. Είναι πραγματικά επιλογές μέσα από την καρδιά μου, χωρίς να χρειάζεται να κάνω εκπτώσεις στον εαυτό μου».

- Η τέχνη, εν προκειμένω η μουσική, είναι ικανή να… θεραπεύσει;
«Για μένα η μουσική είναι αυτή που ντύνει τις λέξεις ή ντύνεται μέσα σε αυτές, δίνοντάς τες πνοή καθορίζοντας και την ερμηνεία. Θέλεις  δεν θέλεις σε αγγίζει και σε παρασέρνει, όπως ο έρωτας και η αγάπη. Είναι ψυχική ανάταση και γιατρεύει το νου και το σώμα. Είναι πανάκεια. Ενώνει τις ψυχές μας και δεν έχει σύνορα…».

- Είσαι σχεδόν περίπου δύο δεκαετίες επαγγελματικά στο χώρο της μουσικής. Πώς τις αποτιμάς;
«Είναι αυτό που έλεγα και πριν, δεν έχω κάνει εκπτώσεις στον εαυτό μου σε σχέση με τις επιλογές μου. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν έχω πειραματιστεί ή δεν έχω κάνει και εγώ λάθη. Δεν μετανιώνω όμως, γιατί κάνοντας αναδρομή στο παρελθόν αποκαλύπτονται μπροστά μου όνειρα που πραγματοποιήθηκαν, πρόσωπα που αγάπησα, που με στηρίζουν και συνεχίζουν να είναι στην ζωή μου. Απογοητεύσεις που με δυνάμωσαν και με ωρίμασαν, στόχοι και όνειρα που θέλω να δω να πραγματοποιούνται. Εχω διδαχτεί, έχω ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες αναμνήσεις και εμπειρίες, που ευτυχώς με έχουν κάνει -πιστεύω- ένα καλύτερο πρώτα άνθρωπο και μετά καλλιτέχνη».
 
- Εχεις συνεργαστεί με πολύ γνωστά ονόματα, τόσο σε ζωντανές εμφανίσεις, όσο και στη δισκογραφία. Ποιες από τις συνεργασίες σου ξεχωρίζεις;
«Η κάθε συνεργασία για μένα είναι ξεχωριστή. Είναι πολύ όμορφο να θαυμάζεις από μικρός κάποιους καλλιτέχνες και έπειτα να συνεργάζεσαι μαζί τους. Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα και ικανοποίηση. Οπως με τη συνεργασία που είχα με την Μ. Φαραντούρη, τον Λ. Παππά, τον Γ. Ζωγράφο, τον Γ. Σταυριανό, τη Λ. Καλημέρη, τη Σ. Εμφιετζή, τη Κ. Βέττα, τον Μαν. Χατζημανώλη, τη Λήδα και τη D. Koç. Eπίσης θέλω να ευχαριστήσω και όλους τους συνθέτες και τους στιχουργούς, που μέχρι τώρα μου έχουν εμπιστευτεί τα τραγούδια τους».

- Πιστεύεις ότι έχουμε αξιόλογους νέους δημιουργούς και ερμηνευτές στην Ελλάδα;
«Ναι το πιστεύω. Εχουμε πολύ καλούς δημιουργούς και ερμηνευτές όπου μας έχουν δώσει και συνεχίζουν να μας δίνουν πολύ καλά δείγματα της δουλειάς τους. Δυστυχώς αρκετοί από αυτούς δεν έχουν την ανάλογη προσοχή από τα μέσα προβολής».

- Οταν είσαι στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, τι μουσική επιλέγεις να ακούσεις;
«Ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής από ξένη μουσική θα επέλεγα να ακούσω κάτι από Loreena Mckennitt, Diana Krall, Edith Piaf, Luz Casal, Frank Sinatra, Cesária Évora, Astor Piazzolla, καθώς και μουσική κινηματογράφου. Από ελληνική μουσική θα επέλεγα κάτι από Μ. Χατζιδάκι, Μ. Θεοδωράκη, Β. Τσιτσάνη, Λ. Πλάτωνος, Θ. Μικρούτσικο, Μάνο Λοΐζο, Αλ. Ιωαννίδη… Αγαπώ επίσης τραγούδια που δεν έχουν πολύ ακουστεί, από νέους δημιουργούς».

- Το επόμενο διάστημα τι ετοιμάζεις καλλιτεχνικά;
«Σε λίγες μέρες περιμένω να κυκλοφορήσει το πρώτο ολοκληρωμένο cd του συγκροτήματος "Soul Destiny" με τίτλο «Σε αυτή τη γη που η σιωπή δακρύζει» από την Fm records, όπου συμμετέχω με ένα τραγούδι  σε μουσική της Αρετής Κοκκίνου και σε στίχους του Παναγιώτη Πούλιου. Σε αυτό το δίσκο συμμετέχουν επίσης οι Πόπη Αστεριάδη, Σοφία Παπάζογλου, Γιώργος Σταυρακάκης, Νόνα Βουδούρη, Ανδρομάχη Μαρκοπούλου, Αρετή Κοκκίνου, Καλλιόπη Βασιλείου, Dtaeys, Johnnie Disowned (Ρυθμοδότες), Pol, Rolb, Χάρης Παπανικολάου. Υπάρχει στα σκαριά ένα cd single σε μουσική και στίχους της Ανδριανής Ζαγγανά. Ενορχήστρωση της Αρετής Κοκκίνου και η επιμέλεια παραγωγής του Γιάννη Μαυρίδη(στούντιο CUE). Τέλη Απριλίου θα συμμετέχω στη μουσικοθεατρική παράσταση «Eνας ουρανός μ΄ αστέρια» σε σενάριο Μερόπης Κόπτση και σκηνοθεσία Γιώργου Λαδόπουλου, που θα ανέβει στη σκηνή του θεάτρου Aνετον της Θεσσαλονίκης για κάποιες παραστάσεις. Αρχές καλοκαιριού θα τραγουδήσω στην παράσταση «Ούτε κανένας με γνώριζε» - Αφιέρωμα στον Μανόλη Αναγνωστάκη μαζί με τη σοπράνο Βάλια Μαυρίδου, υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης. Μαζί μας θα είναι η Γεωργία Αναστάση στο πιάνο και ο Ελευθέριος Καραγιάννης, ο οποίος θα παίξει κλαρινέτο, φλογέρα, σαξόφωνο και έχει αναλάβει την ενορχήστρωση και την καλλιτεχνική επιμέλεια αυτής της παράστασης».

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER