Τετάρτη, 07 Δεκεμβρίου 2016 12:38

Ε, τώρα πια θα τους χρωστάμε και ευγνωμοσύνη Ι Γ. Μασσαβέτας

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Ε, τώρα πια θα τους χρωστάμε και ευγνωμοσύνη Ι Γ. Μασσαβέτας

Τι λέγαμε την προηγούμενη εβδομάδα; Οτι το σχέδιο του Κλάους Ρέγκλινγκ είναι στην πραγματικότητα αυτό που επιβάλλει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Το θυμίζω: «Μερική "ανακούφιση" με παράταση του χρόνου αποπληρωμής (για μια τετραετία, για ορισμένα ομόλογα) και "πάγωμα" κάθε αύξησης των επιτοκίων.

Με το σκεπτικό αυτό, δηλαδή με την παραδοχή ότι μελλοντικώς τα επιτόκια θα αυξηθούν, έκαναν αλχημικούς λογαριασμούς και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, ως το… 2060, το κέρδος της Ελλάδας θα είναι μια έμμεση "ελάφρυνση" του χρέους που θα αντιστοιχεί σε 21,8% του ΑΕΠ, ή σε ένα ποσό γύρω στα 40 δισ. Οταν η κόρη μου θα είναι γιαγιά».

Στο σημείωμα εκείνο, κρίνοντας από την όλη συμπεριφορά της κυβέρνησης, κάθε φορά που αναγκάζεται να «καταπιεί» κάποια από τις «αγωνιστικές» διακηρύξεις της, προεξοφλούσα ποια ακριβώς θα είναι η συμπεριφορά των κυβερνώντων, γράφαμε: «Τελικώς θα μας εμφανίσουν την πρόταση αυτή ως μεγάλη νίκη, ως δικαίωσή τους. Και θα μας ζητούν να είμαστε ευχαριστημένοι. Τι είναι, βρε γκρινιάρηδες Ελληνες, 50 χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα»;

Εντάξει, παραδέχομαι ότι υπήρξα υπερβολικός. Το όφελος από τα βραχυπρόθεσμα μέτρα «ρύθμισης» του χρέους, που συμφωνήθηκαν στο Γιούρογκρουπ, δεν θα επέλθει σε 50 χρόνια αλλά σε 44. Ε, να πούμε και ένα ευχαριστώ. Για την ώρα, η συμφωνία για το πάγωμα των επιτοκίων, «έναντι κινδύνου πιθανών μελλοντικών αυξήσεων», έχει ως άμεσο αποτέλεσμα ότι για τα αμέσως προσεχή χρόνια θα πληρώνουμε περισσότερα, αφού χάνουμε το ισχύον επιτόκιο που είναι μικρότερο από το 1,5% που συμφωνήθηκε. Και ο Θεός να βάλει το χέρι του να επιβεβαιωθούν πράγματι οι προβλέψεις για αναμενόμενη άνοδο των επιτοκίων. Δηλαδή να συντρίψει ο Σόιμπλε και τον Μάριο Ντράγκι. Διαφορετικά και αυτό το «κέρδος» θα αποδειχθεί ανύπαρκτο. 

Το τι δεσμεύσεις επιβάλλουν, έναντι αυτής της «παροχής», θα το ζήσουμε στο πετσί μας άμεσα. Τουλάχιστον για τα επόμενα 10 χρόνια. Είναι τόσο σκληρές, ώστε ακόμη και το ΔΝΤ τις θεωρεί απαράδεκτες και αναποτελεσματικές. Λιτότητα και πάλι λιτότητα. Με διατεταγμένο πλεόνασμα 3,5% για πολλά χρόνια μετά τη λήξη του προγράμματος. Κοινώς ασφυξία. Που, βεβαίως, δεν ευνοεί την ανάπτυξη. Αλλά αυτοί πανηγυρίζουν, όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, κάθε φορά που μας δέσμευαν με τις υπογραφές τους, αλλά τώρα… αγανακτούν για λογαριασμό μας. Σωθήκαμε.  

 Γ.Π. Μασσαβέτας

giorgis@massavetas.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER