Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017 15:21

Ελληνικές και διεθνείς αυταπάτες | Γ. Μασσαβέτας

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Ελληνικές και διεθνείς αυταπάτες | Γ. Μασσαβέτας

Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα έχουμε άφθονους αφελείς, εύπιστους και συνωμοσιολόγους. Τόσο ώστε να διαγράφεται η προοπτική, στις επόμενες εκλογές, να δούμε ακόμη και τον Αρτέμη Σώρρα, με τα πέτσινα δισεκατομμύριά του, να διεκδικεί μια θέση στη Βουλή. Εάν βεβαίως, ως τότε, δεν έχει οδηγηθεί στη φυλακή για απάτες. Οπότε, αν συμβεί αυτό, οι οπαδοί του θα αποδώσουν τη σύλληψή του σε διεθνή συνωμοσία «για να μην τον αφήσουν να σώσει την Ελλάδα από τα νύχια των δανειστών».

Δεν ξέρω αν αυτό σας παρηγορεί, αλλά αφελείς υπάρχουν άφθονοι σε όλο τον πλανήτη. Και με διεθνή ακτινοβολία μάλιστα. Πάρτε για παράδειγμα τη διεθνή μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) που ξεκίνησε από τη Βρετανία και έχει εξαπλωθεί σε 93 χώρες, την OXFAM. Η οποία κάνει χρήσιμες διαπιστώσεις για τις ανισότητες στον πλανήτη, αλλά εμφανίζεται τελείως αφελής ως προς την αντιμετώπισή τους. 

Με την ευκαιρία της συνόδου των πλουσίων του κόσμου στο Νταβός, στο ετήσιο «Οικονομικό Φόρουμ», η οργάνωση αυτή ανακοίνωσε ότι, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία, οι φτωχοί γίνονται όλο και φτωχότεροι και οι πλούσιοι όλο και πλουσιότεροι. Χαρακτηριστικώς ανέφερε ότι ενώ το 2010 μόλις 43 άτομα κατείχαν τόσο πλούτο όσο και το 50% του φτωχότερου πληθυσμού του πλανήτη, το 2016, με την συνεχή συγκέντρωση πλούτου στα χέρια των ολίγων, ο πλούτος αυτός πέρασε στα χέρια 9 μόνον ανθρώπων. 

Χρήσιμες και διαφωτιστικές διατυπώσεις από μια οργάνωση που οραματίζεται τη «δημιουργία ενός δίκαιου κόσμου, απαλλαγμένου από το πρόβλημα της φτώχειας, ενός κόσμου στον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να επηρεάσουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων που αφορούν στη ζωή τους, απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους και αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους ως πολίτες ενός κόσμου στον οποίο όλοι οι άνθρωποι είναι σημαντικοί και λαμβάνουν ίση μεταχείριση». 

Αλλά όταν πάμε στο διά ταύτα, στο πώς δηλαδή θα επιτευχθούν αυτοί οι ευγενείς στόχοι, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίσει κανείς με πικρό χαμόγελο το ατελέσφορο και αφελές πλαίσιο μέσα στο οποίο ελπίζουν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο: «Μπορούμε να διαχειριστούμε τον καπιταλισμό με διαφορετικούς τρόπους που θα μπορούσαν να αποβούν κατά πολύ πιο ωφέλιμοι για την πλειοψηφία των ανθρώπων».
Και όμως, κάποιοι πιστεύουν αφελώς ότι μπορεί να αλλάξει η φύση του καπιταλισμού. Φέξε μου και γλίστρησα. 

 

Γ. Π. Μασσαβέτας

 

giorgis@massavetas.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER