Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017 14:57

15 Αυγούστου: Θεοτόκος και Εκκλησία

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
15 Αυγούστου: Θεοτόκος και Εκκλησία

Μάθημα προς αδαείς, υποκριτές πολιτικούς "τύπου Βούτση"

Του Ιωάννου Π. Μπουγά

Θεολόγου

Για μιαν ακόμη φορά πολιτικοί, άνδρες και γυναίκες, θα «κοσμήσουν» με την παρουσία τους την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και θα προβούν σε δηλώσεις, επειδή σε αυτήν την εορτή συρρέει πλήθος ορθόδοξος λαός του Θεού. Τουλάχιστον ας είναι έντιμοι με τον χώρο και την μυστηριακή πράξη, στην οποία παρευρίσκονται, και ας γνωρίζουν ότι Θεοτόκος και Εκκλησία είναι πραγματικότητες που έχουν αιώνια σχέση ζωής μεταξύ τους. Εκτός Εκκλησίας δεν υπάρχει Θεοτόκος. 

Η παρουσία των πολιτικών, και ιδιαιτέρως όσων δηλώνουν ότι η Εκκλησία ανήκει στο παρελθόν και ότι είναι μία απλή παράδοση που κρατεί όσο θέλει κάθε εποχή, όπως είπε ο εν έτει 2017 παροδικός πρόεδρος του εν Ελλάδι Κοινοβουλίου, η παρουσία λοιπόν αυτών είναι υποκριτική στην μεγαλύτερη εορτή της Παναγίας και γίνεται για το θεαθήναι και για την συγκέντρωση ψήφων. Αν θέλουν να είναι έντιμοι με τον εαυτό τους και με τις ιδέες τους και τα ιδεολογήματά τους και τον ελληνικό λαό, οφείλουν ή να μην προσέλθουν σε καμία πανήγυρη της Παναγίας ή να γνωρίζουν και να βιώσουν τα παρακάτω και οι δηλώσεις τους να είναι σύμφωνες με την ορθόδοξη πίστη του Ελληνικού λαού.

Το μυστήριο του προσώπου της Θεοτόκου Μαρίας δεν γίνεται κατανοητό από την ανθρώπινη σκέψη και δεν προσεγγίζεται από αυτήν με ποιητικές εκφράσεις και λογοτεχνικά έργα, μήτε με καμία άλλη έκφραση της ανθρώπινης δραστηριότητος και δημιουργίας. Ο ανθρώπινος λόγος ομιλεί περί του αποκεκρυμμένου μυστήριου, αλλά δεν κατανοεί αυτό. Οποια λόγια και να πει, κατορθώνει μόνο να επιβεβαιώσει την αδυναμία του ανθρωπίνου λόγου ενώπιον της τελειότητος της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Το πρόσωπο της Παναγίας και ο ρόλος της στην σχέση ανθρώπου - Θεού καταφαίνεται στον χώρο της Εκκλησίας και εκεί «εν εσόπτρω».

Η Θεοτόκος διακατέχει με έναν ξεχωριστό τρόπο την ζωή της Εκκλησίας. Είναι κατά φύση και ενέργεια πάντοτε κοντά στο ανθρώπινο στοιχείο στην Εκκλησία, σάρκα από την σάρκα του και οστούν εκ των οστέων του. Είναι η «αδελφή ημών» όπως λέγει και ο Μ. Αθανάσιος. 

Η Θεοτόκος είναι η λειτουργός του μεγάλου έργου της σωτηρίας. Το θαυμαστό γεγονός της ενανθρωπήσεως του Θεού κατέστη δυνατόν να πραγματωθεί εφόσον ευρέθη από μέρους του ανθρωπίνου γένους δοχείον όμοιον με τον άνθρωπο.

Αυτή ως εκπρόσωπος του γένους, όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, προσέφερε «οικεία βουλήσει» στον ενανθρωπήσαντα για την λύτρωση του ανθρωπίνου γένους Λόγο του Θεού, την ανθρώπινη φύση σε καθαρή και αμίαντη κατάσταση και με την μοναδική ειδική ενέργεια του Θεού, διά της επινεύσεως του Αγίου Πνεύματος επ’ αυτήν, έλαβε σάρκα ο Υιός του Θεού.

Η με την θέλησή της μετοχή στη δύναμη του Υψίστου κατέστησε το φθαρτό σώμα της ολότελα πνευματικό, ώστε να γίνει ο φορέας της θείας σαρκός του Λόγου και μητέρα Του. Ετσι οι δυο φύσεις Του ενώθηκαν μεταξύ τους «ατρέπτως και αναλλοιώτως», ενώ ταυτοχρόνως διασώζεται η ουσιώδης διαφορά τους, το κτιστό παρέμεινε κτιστό και το άκτιστο άκτιστο, το θνητό έμεινε θνητό και το αθάνατο αθάνατο, το περιγραπτό περιγραπτό και το απερίγραπτο απερίγραπτο.

Ενεκα αυτής της συναντήσεως όλη η οντότητα και προσωπικότητα της Μητρός και Τροφού του Θεού συνδέθηκε, με τρόπο μοναδικό και απαράμιλλο, αμετάκλητα και με τους δυο παράγοντες, τους ενεργήσαντας στην πραγμάτωση του μυστηρίου αυτού, τον θείο και τον ανθρώπινο.

Πολύ ενωρίς, από τους αποστολικούς χρόνους, αποδίδει η Εκκλησία τιμή στην Θεοτόκο. Για την Εκκλησία η Θεοτόκος είναι το «εργαστήριον της ενώσεως των δύο φύσεων», η παστάς εν ή ο Λόγος ενυμφεύσατο την σάρκαν το δοχείον που και φιλοξένησε το Σώμα του Χριστου.

Η Θεοτόκος γίνεται το πλήρωμα της Χάριτος του Πνεύματος Θεού όπως και η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού έτσι και η γεννήτρια του θείου σώματος είναι η Εκκλησία καθ’ εαυτή. Οπως και η Θεοτόκος η Εκκλησία γεννά εν Πνεύματι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού κατά την Θεία Λειτουργία. Στην μεν Θεοτόκο αναγγέλθηκε Πνεύμα Αγιον επελεύσεται επί σε στην Εκκλησία δε επικαλούμαστε το Πνεύμα στον καθαγιασμό των τιμίων δώρων «κατάπεμψον το Πνεύμα σου εφ’ ημάς και επί τα προκείμενα δώρα ταύτα». 

Η Εκκλησία του Χριστού ενεργεί διαχρονικά τα Μυστήρια, τα οποία πρώτα ιερουργήθηκαν στο σώμα της Πανάγνου.

Οπως «κοινώνησε» το σώμα του Χριστού με το σώμα της Θεοτόκου έτσι και η Αγία Τριάδα είναι γεγονός κοινωνίας και το μυστήριο αυτό βιώνεται στην ευχαριστιακή εκκλησιαστική σύναξη διαρκώς. «Η μια αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία είναι θεανθρώπινη κοινωνία κατ’ εικόνα της Αγίας Τριάδος, πρόγευσις και βίωσις των Εσχάτων εν τη θεια Ευχαριστία και αποκάλυψις της δόξης των μελλόντων, και ως διαρκής Πεντηκοστή, μια ασίγαστος προφητική φωνή εν τω κόσμω η παρουσία και μαρτυρία της «Βασιλείας του Θεού εληλυθίας εν δυνάμει» (Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Κρήτη 2016).

Αυτά εορτάζει η Ορθόδοξη Εκκλησία στις 15 Αυγούστου, ας τα εμπεδώσουν οι λαλίστατοι κυβερνώντες πολιτικοί, και του χρόνου, ζούμε δεν ζούμε επί γης, η συνέχεια.

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER