Πέμπτη, 07 Ιουνίου 2018 14:36

Ποιος ασχολείται σοβαρά με τέτοια ...μικρά ζητήματα;

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
Ποιος ασχολείται σοβαρά με τέτοια ...μικρά ζητήματα;

 

 

Η 5η Ιουνίου πέρασε απαρατήρητη για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, άλλα και για τα μέσα ενημέρωσης. Και όμως ήταν μια σημαντική «παγκόσμια ημέρα», από αυτές που έχει καθιερώσει ο ΟΗΕ και μας αφορά άμεσα. Ολους τους ανθρώπους του πλανήτη. Αλλά εμάς τους Ελληνες, για ένα λόγο περισσότερο. Διότι ζούμε από τις θάλασσες που μας περιβάλλουν. Από τον τουρισμό που προσελκύουν. Ηταν η καθιερωμένη από το 1974 Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Η οποία εφέτος ήταν αφιερωμένη στην «πλαστική απειλή»

Με κυρίαρχο σύνθημα το «Beat Plastic Pollution» (Νικήστε την πλαστική ρύπανση), γίνεται έκκληση ώστε να καταπολεμήσουμε μία από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές προκλήσεις της εποχής μας: Την υπερκατανάλωση πλαστικών μιας χρήσεως που καταλήγουν να ρυπαίνουν τις θάλασσες αλλά και τα δάση, τις καλλιέργειες, τον υδροφόρο ορίζοντα, το υπέδαφός μας.

Καλές βεβαίως είναι οι εκκλήσεις που απευθύνονται στους πολίτες όλων των χωρών, με σκοπό να τους «ευαισθητοποιήσουν», ώστε να αλλάξουν καταναλωτικές συνήθειες. Αλλά δεν αρκούν. Την πρώτη ευθύνη την έχουν οι εξουσίες. Το κεντρικό κράτος, αλλά και η τοπική αυτοδιοίκηση. Και στον τομέα αυτό είμαστε ουραγοί σε επιδόσεις. Η απόφαση για τον περιορισμό της κατανάλωσης πλαστικών σακιδίων των καταστημάτων, με την κατάργηση της δωρεάν διάθεσής τους, δεν ήταν καν της ελληνικής κυβέρνησης. Επιβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Θυμίζω εδώ μια παλιότερη έκθεση του Κέντρου Ερευνών του «Δημόκριτου» κατά την οποία: «Η πλαστική σακούλα, σύμβολο της κοινωνίας του περιττού, παράγεται σε ένα δευτερόλεπτο, χρησιμοποιείται για είκοσι λεπτά και ρυπαίνει το περιβάλλον για περισσότερο από 300 χρόνια. Στην Ελλάδα παράγονται κάθε χρόνο περίπου 60.000 τόνοι πλαστικής ύλης, που αντιστοιχούν σε ένα δισεκατομμύριο σακούλες πολυκαταστημάτων και σούπερ μάρκετ».

Σε έναν τόπο όπου περισσεύει η πολιτικολογία αλλά υστερεί ο σχεδιασμός και η άσκηση πολιτικής με προβολή στο μέλλον, είναι ανάγκη να καταλάβουμε όλοι (ιδίως όμως όσοι ασκούν εξουσία), πόσο μεγάλο δώρο στον ίδιο μας τον τόπο θα προσφέραμε αν αντικαθιστούσαμε τις πλαστικές σακούλες και τα πλαστικά μπουκάλια με χαρτί (τετραπάκ όπως στις συσκευασίες γάλακτος), γυαλί ή αλουμίνιο. Αλλά και πόσες επιπλέον θέσεις εργασίας θα κερδίζαμε αν ξαναζωντάνευαν οι χαρτοποιίες που τις δολοφονήσαμε, στην Πάτρα, τη Θεσσαλία, τη Θράκη, οι υαλουργίες που σχεδόν εξαφανίσθηκαν, ενώ θα ξεφύτρωναν και νέες επιχειρήσεις, προσφέροντας νέες θέσεις εργασίας. 

«Ψιλά γράμματα» για τους πολιτικούς μας.

Γ.Π. Μασσαβέτας

giorgis@massavetas.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ


NEWSLETTER