Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011 13:27

Από την Αθήνη και τη Λούκα στα φαντάσματα του ολοκληρωτισμού

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)


Του Γιώργου Παναγόπουλου

«Δε συμφωνώ ούτε με μία λέξη από όσα λες, αλλά θα υπερασπίζομαι και με το τίμημα της ζωής μου ακόμη το δικαίωμά σου ελεύθερα να λες όσα πρεσβεύεις». Δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα φτάσουμε το 2011 να θεωρούμε χρέος μας να... υπενθυμίσουμε αυτό που υποστήριζε ο Βολτέρος πριν από 300 χρόνια. Ομως η επιχείρηση φίμωσης πολιτικής εκδήλωσης από 10 φασιστοειδή, την οποία ζήσαμε προ ημερών, μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι πέρα από την οικονομική κρίση φλερτάρουμε όλο και περισσότερο με τον ολοκληρωτισμό. Δεν έχει καμία σημασία το χρώμα και το διήγημα του ολοκληρωτισμού - άλλωστε και ο Παπαδόπουλος... επανάσταση έκανε. Η ουσία κάθε ολοκληρωτισμού είναι ότι κάποιοι παίρνουν μόνοι τους την εξουσία, εννοείται πάντα στο όνομα της υπεράσπισης του λαϊκού συμφέροντος, και αρχίζουν να δικάζουν -κυρίως να καταδικάζουν- θεωρώντας δικαίωμά τους να αφαιρούν το λόγο και το ρόλο, ασκώντας λεκτική, ψυχολογική και, αν χρειαστεί ή αν μπορούν, σωματική βία.

Τα «αγανακτισμένα» φασιστοειδή που μπούκαραν προχθές σε εκδήλωση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στην Καλαμάτα χρησιμοποίησαν τη δύναμη της εικόνας των μέσων ενημέρωσης προκειμένου να παράξουν εκ του ασφαλούς ένα φτηνής λαϊκής κατανάλωσης σόου. Μπορεί εύκολα να καταλάβει ή να φανταστεί ο καθένας ποια θα ήταν η τύχη τους, εντός κι εκτός της αίθουσας, αν δεν υπήρχαν τηλεοπτικές κάμερες. Ολο αυτό με τις «αυθόρμητα» στημένες και οργανωμένες διαμαρτυρίες δεν είναι τίποτα άλλο από ένα τηλεοπτικό προϊόν, που παράγει πολιτικό αποτέλεσμα. Αυτά δεν συνέβαιναν στο παρελθόν, όχι γιατί δεν υπήρχαν πρόθυμοι να διαμαρτυρηθούν - αρκεί να δει κανείς τα επεισόδια στους χώρους των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων και ειδικά εκεί που διάφορες τέτοιες μειοψηφίες είχαν δύναμη πυρός, για να καταλάβει ότι αυτά δεν είναι καινούργια. Αλλά γιατί η διαμαρτυρία δεν θα έπαιρνε τη διάσταση που λαμβάνει στην εποχή του Διαδικτύου.

Πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε η δυνατότητα ανεβάσματος στο Διαδίκτυο βίντεο και φωτογραφιών σε δεκάδες ιστοσελίδες που διψούν για λαϊκισμό και εντυπωσιακές... αποκαλύψεις. Η πραγματικότητα αυτή έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο καλύπτουν τα περιστατικά αυτά τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης -και κυρίως η τηλεόραση-, τα οποία στην προσπάθειά τους να μην χάσουν τον εντυπωσιακό χαρακτήρα, δηλαδή το θέαμα, πολλές φορές υπερθεματίζουν, μένοντας στην εικόνα και αγνοώντας την ουσία του γεγονότος. Για να αντιληφθεί ο καθένας πώς στήνεται τελικά το γεγονός, να πούμε ότι οι παρευρισκόμενοι στη συγκεκριμένη εκδήλωση μπορούσαν με μεγάλη ευκολία να πετάξουν εκτός αίθουσας τους παρείσακτους, με συνοπτικές μάλιστα διαδικασίες. Δεν το έπραξαν -άμεσα και με εμφανή τρόπο- γιατί θα προέκυπτε μια αποκρουστική εικόνα που τελικά θα μετέτρεπε το θύτη σε θύμα... Ο πολιτικός ορθολογισμός και η ανεκτικότητα επιτρέπουν δηλαδή σε δυναμικές μειοψηφίες να κάνουν το σόου τους, γιατί έχουν άλλα σημαντικότερα να περιφρουρήσουν.

Η οικονομική και πολιτική κρίση προφανώς και τρέφει τους ακραίους. Πάντα έτσι συνέβαινε. Οταν υπάρχει το προσωπικό οικονομικό αδιέξοδο, δημιουργείται και το εύκολο ακροατήριο που διψά για ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους. Η Ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα, αλλά και διδάγματα για το πού οδήγησε τις κοινωνίες η επικράτηση των ακραίων κάθε είδους. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται, ας ελπίσουμε ως φάρσα. Τα χάπενινγκ αυτά των μπαχαλάκηδων και των «αγανακτισμένων» τυγχάνουν θετικής δημοσιότητας, γιατί αφενός η κρίση απενοχοποιεί τις ακραίες συμπεριφορές και αφετέρου εντυπωσιάζει, άρα πουλάει μιντιακά. Δεν χρειάζεται να ξοδέψουμε πολλή φαιά ουσία, αρκεί να θυμηθούμε παλιότερες «αγανακτισμένες» όπως την «εθνική χαστουκίστρια» Αθήνη και την τηλεοπτική σταρ Λούκα, για να αντιληφθούμε το προφανές. Οι πρώτες «αγανακτισμένες» τηλεοπτικές σταρ έδειξαν το δρόμο που ακολουθούν σήμερα διάφοροι, οι οποίοι θέλουν να περάσουν το μήνυμά τους και να καταστήσουν γνωστές τις απόψεις τους.

Η διαμαρτυρία, όταν κινείται στο πλαίσιο του συμβολικού, είναι αποδεκτή, ακόμα και χρήσιμη - αρκεί να μην ξεπερνιούνται τα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας. Η παρεμπόδιση πολιτικής εκδήλωσης όμως είναι ακραία αντιδημοκρατική ενέργεια, που όχι απλώς δεν δικαιολογείται, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για εκτροπές και νέους διχασμούς. Ας μην τρέφει κανένας αυταπάτες: Η άσκηση βίας για τη φίμωση μειοψηφικών ή πλειοψηφικών απόψεων θα απαντηθεί με νέα βία. Ετσι όμως διολισθαίνει μια κοινωνία στο χάος των ακραίων. Το να επιδιώκουν κάποιοι φραστικά («δωσίλογοι», «νέα κατοχή» κ.λπ.) αλλά και πρακτικά (με αντισυγκεντρώσεις και προπηλακισμούς) να επαναφέρουν την κοινωνία και τους πολίτες σε άλλες εποχές, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.

Η Ελλάδα έχει τραυματικές εμπειρίες και θα έπρεπε να γνωρίζουμε όλοι ότι από το αιματοκύλισμα κανένας δεν θα βγει κερδισμένος. Η περιθωριοποίηση των ακραίων απόψεων είναι χρέος κάθε ανθρώπου που πιστεύει στη δύναμη και την αξία της δημοκρατίας. Η οικονομική κρίση στερεί απ' όλους μας υλικά αγαθά. Μπορούμε να υπερασπιστούμε όμως τις βασικές ανθρώπινες, κοινωνικές και πολιτικές αξίες. Οι αφρίζοντες κήρυκες του μίσους και του ψέματος, οι τσιρίζουσες Λουκίες των αφορισμών και οι άδοντες τσιτάτα, δεν μπορούν ν' αλλάξουν προς το καλύτερο τον κόσμο. Μπορούν όμως να τον κάνουν χειρότερο. Εχουμε χρέος να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στο διάλογο, αλλά και τη συνάθροιση, χωρίς να χρειαζόμαστε άδεια από καμία αρχή και κανένα ψώνιο. Αυτό είναι τελικά το σημαντικότερο και πολυτιμότερο αγαθό μιας κοινωνίας.

Υ.Γ. Η εκδήλωση των τριών βουλευτών για το πολιτικό σύστημα πραγματοποιήθηκε τελικά, γιατί επικράτησε η ψυχραιμία αλλά και η αποφασιστική αντίδραση που δεν άφηνε περιθώρια για δεύτερες αναγνώσεις. Οσοι παρευρεθήκαμε και συμβάλαμε με την παρουσία και τη συμμετοχή μας σε αυτήν αποκομίσαμε διπλό κέρδος: Είχαμε τη χαρά αφενός να υπερασπιστούμε με αποτελεσματικό τρόπο το δημοκρατικό μας δικαίωμα να συγκεντρωνόμαστε και να συζητούμε και αφετέρου να αντιληφθούμε ότι, για να ξεπεραστεί η κρίση, πρέπει άμεσα να αλλάξει όλο αυτό που ορίζουμε ως πολιτικό σύστημα... προκειμένου να επιστρέψουν τα φαντάσματα στις τρύπες τους!

panagopg@gmail.com

Σχόλια  

0 # tsakistielia 25-12-2011 12:54
Τα παραλέτε κύριε Παναγόπουλε !

''φασιστοειδή'',''δημοκρατικό δικαίωμα'',''φα ντάσματα'',''ψώ νια'',κλπ. !

Μήπως,φασισμός δεν είναι το αυθαίρετο δικαίωμα,που αναγνωρίζετε και εκχωρείτε στον εαυτό σας,να χρωματίζετε με όμοιο βάναυσο,απόλυτο και σπιλωτικό τρόπο συνανθρώπους σας που ήθελαν να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους με το προαναγγελθέν αντικείμενο και τους φορείς της εκδήλωσης,κατά την αυτήν εκδήλωση,και μάλιστα δημόσια,μέσω της στήλης σας,ώστε αφ' ενός διαπομπεύοντας αυτούς,άνευ δεύτερης σκέψης,προκειμέ νου να ικανοποιήσετε ένστικτά σας ή και ό,τι άλλο,αφ' ετέρου κάνοντας εσείς κακή χρήση του μέσου που διαθέτετε (στήλη),επιχειρ ώντας χειραγώγιση του αναγνωστικού κοινού σας ?

Στην θέση σας,το συγκεκριμένο άρθρο - σκέψεις,δεν θα το δημοσίευα,γιατί από το σύνολό του προκύπτει εμφανώς ότι γράφτηκε υπό καθεστώς συναισθηματικής φόρτισης,
με διάθεση υπερβολής και φραστικού χρωματισμού,με αποκλειστικό τελικό σκοπό και στόχο την εξύψωση των τριών βουλευτών και τον καθυβρισμό των δυσαρεστημένων πολιτών (έστω και εάν ενδεχομένως ανήκαν σε κάποια παράταξη).

Όμοιες εκδηλώσεις,εισβ ολής σε αίθουσες συνεδρίων - εκδηλώσεων,υλοπ οιούνται πολύ συχνά,από ομάδες αντιτιθέμενων ή διαφωνούντων,αλ λά ουδέποτε σας συγκίνησαν σε βαθμό να παρεκτραπείτε,ό πως εν προκειμένω ώστε να ρίξετε τους κεραυνούς σας (για να μιμηθώ τον τρόπο γραφή σας) στους εισβολείς και να τους κατακεραυνώσετε.

Μάλιστα δε η απροκάλυπτη διάθεσή σας να παραλληλίσετε τους εισβολείς με την Αθήνη και την Λούκα και ο χαρακτηρισμός ''ψώνιο'',ώστε να καταστούν αυτοί περίγελος της κοινωνίας,δεν σας τιμά καθόλου,αν σκεφθεί κανείς ότι εμφανίζεσθε με την ιδιότητα του δημοσιογράφου (όπως και εάν την αποκτήσατε),ώστ ε καθ' υπέρβαση του ρόλου σας,θα μπορούσε δε να επιφέρει και αυτήν την δικαστική δίωξή σας,για ηθική βλάβη,από αυτούς,τους οποίους από πρόθεση διασύρετε σε ολόκληρο το κείμενό σας και προσβάλλετε,προ κειμένου να υπερασπισθείτε τί ?

Οι τρεις βουλευτές που υπερασπίζεσθε,ε ίναι μέρος του συστήματος που κατηγορείτε στο δημοσίευμά σας,ασχέτως αν παραβλέπετε ή δεν αντιλαμβάνεσθε αυτό.

Το να χωρούν σε εκδήλωση με θέμα την ανανέωση του πολιτικού συστήματος και την εξεύρεση τρόπων για να εξέλθει η Χώρα από την κρίση,είναι αν μή τι άλλο έκφανση θράσσους και πρόκλησης προς την κοινωνία,η οποία,από τις πράξεις και τις παραλήψεις και αυτών, πλήττεται βάναυσα την τελευταία (τουλάχιστον) διετία.

Αν αυτή η εκδήλωση ελάμβανε χώρα από ανθρώπους του πνεύματος,ακαδημαϊκούς,κλπ,
θα μπορούσε να ήταν αποδεκτή και η προσέλευση θα ήταν μεγάλη και χωρίς αντιδράσεις.

Αλλά να επιχειρείται αυτή από μέλη του συστήματος,(το οποίο σύστημα,ψέγετε εσείς,μετά πάθους στο κείμενό σας,αλλά χρεώνοντάς το σε άλλους,άσχετους ),που ευθύνονται ισόποσα με όλα τα άλλα για την σημερινή κατάληξη της Χώρας,ως δήθεν υπό νεωτεριστικό πνεύμα,είναι προφανέστατη πρόκληση και εμπαιγμός της κοινωνίας.

Στην κατάληξη του άρθρου σας,γράφετε ''προκειμένου να επιστρέψουν τα φαντάσματα στις τρύπες τους!'',ως μομφή για τους εισβολείς,ενώ παραβλέπετε οτι κάλλιστα αυτή η έκφραση μπορεί να αποδοθεί και στους εισηγητές - εμπνευστές της εκδήλωσης και τους συναδέλφους τους,συνολικά,ο ι οποίοι,κατά διαδοχή,
χρησιμοποίησαν την Χώρα επί δεκαετίες,ως πεδίο εφαρμογής ασυνάρτητων και κοντόφθαλμων σχεδιασμών,εγκα θίδρυσαν τον λαϊκισμό,αποσάθ ρωσαν το κράτος.
(Διαφωνείτε,μήπως,με αυτά ? Ζείτε σε άλλη Χώρα ?)

Γράφετε : ''γιατί επικράτησε η ψυχραιμία αλλά και η αποφασιστική αντίδραση που δεν άφηνε περιθώρια για δεύτερες αναγνώσεις.Οσοι παρευρεθήκαμε και συμβάλαμε με την παρουσία και τη συμμετοχή μας σε αυτήν αποκομίσαμε διπλό κέρδος''

Μα εσείς κ. Παναγόπουλε,με ποία ιδιότητα ακριβώς συμμετείχατε στην εκδήλωση ?

Αν,ως δημοσιογράφος,τ ότε κακώς αναμειχθήκατε στο επεισόδιο της εισβολής.

Αν,ως παθητικός ακροατής,τότε,κ αι πάλι,κάκώς αναμειχθήκατε.

Αν ως κομματικός φίλος,τότε δικαιολογούνται όλα όσα γράφετε,και το μένος σας και το ύφος σας και οι ύβρεις σας και οι ισχυρισμοί σας,αλλά μόνον ως εκφάνσεις ενός μέλους μίας κομματικής παράταξης,ώστε να μην ενδιαφέρουν την κοινή γνώμη οι απόψεις σας.

Κάποια στιγμή,οφείλετε να σταθείτε,να σκεφθείτε και να αποφασίσετε ποίος ακριβώς είναι ο ρόλος σας,υπό την (φερόμενη) ιδιότητά σας,έναντι της κοινωνίας.

Δημοσιογράφος ή αρθρογράφος,κατ ά την ουσία και αληθή διάσταση του όρου ή κατά αυτήν την διαστρεβλωμένη του συρμού των τελευταίων δεκαετιών,όπου, ο φέρων αυτήν την ιδιότητα,ασκεί .. πολιτική ?
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER