Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019 17:40

Αδιαφορία για το δράμα των ελαιοπαραγωγών

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
Αδιαφορία για το δράμα των ελαιοπαραγωγών

 

Οι ελαιοπαραγωγοί της Μεσσηνίας ζουν έναν εφιάλτη. Η φετινή παραγωγή μειώθηκε πάνω από το μισό, ενώ και το λίγο ελαιόλαδο που έβγαλαν μένει στα αζήτητα ή πωλείται σε εξευτελιστικά χαμηλή τιμή.

Τα καλλιεργητικά έξοδα την ίδια στιγμή τρέχουν χωρίς δυνατότητα να καλυφθούν, με κίνδυνο να χαθεί και η νέα παραγωγή. Οταν κάποιος δεν έχει χρήματα για λιπάσματα και φυτοφάρμακα πώς θα προστατέψει τη νέα παραγωγή; Οι έχοντες δε μοναδικό εισόδημα από το ελαιόλαδο είναι σε πραγματικά απελπιστική κατάσταση ακόμα και για την κάλυψη των καθημερινών βιοποριστικών αναγκών τους.

Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί δεν φαίνεται να συγκινεί ένα πολιτικό σύστημα που δείχνει αδυναμία στο να αντιληφθεί πού υπάρχει πραγματικό πρόβλημα και να παρέμβει αποφασιστικά. Είναι απαράδεκτο οι άνθρωποι που έχουν μοναδικό εισόδημα το ελαιόλαδο να μην έχουν αποζημιωθεί για τη χαμένη παραγωγή, που οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ελλειμματική δακοκτονία. Οι προτεραιότητες και η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να τίθεται με βάση τις επικοινωνιακές ανάγκες ή τη στυγνή ψηφοθηρία. Οι ελαιοπαραγωγοί έχουν βιοποριστικές ανάγκες που πρέπει να καλύψουν και αδυνατούν γιατί ένα διαλυμένο κρατικό σύστημα τους κατέστρεψε την παραγωγή.

Είναι καταπληκτικό ότι το ζήτημα των αποζημιώσεων δεν τίθεται πιεστικά και με έμφαση από το σύνολο του τοπικού πολιτικού κόσμου. Διάφοροι πολιτευόμενοι και σε όλα τα επίπεδα γυρνούν χαρωπά και χαριεντίζονται σε λιτανείες υποσχόμενοι δρόμους και γιοφύρια, αλλά κανένας δεν απαιτεί σθεναρά και εμφατικά την άμεση αποζημίωση των ελαιοπαραγωγών. Οι πολίτες δεν αποστρέφονται τυχαία την πολιτική, θεωρούν ότι δεν τους αφορά και όταν βλέπουν αυτή την αναλγησία στρέφουν την πλάτη και ψάχνουν αντισυστημικό σωτήρα για να… τιμωρήσουν. Η… τιμωρία οδηγεί βεβαίως στην εκλογή κάθε πολιτικού «παρατράγουδου» που κινείται στη δημόσια σφαίρα, με αποτέλεσμα να κυλιόμαστε όλοι μαζί στο βούρκο της παρακμής. Ο φαύλος κύκλος της πολιτικής παρακμής αν δεν τελειώσει θα τελειώσει το σύνολο της χώρας και τον καθένα μας ξεχωριστά. Οσοι ασχολούνται με την πολιτική καλό είναι να σταματήσουν τους βερμπαλισμούς και να επικεντρωθούν σε κανονικά, μικρά, αλλά εξόχως ουσιαστικά προβλήματα των πολιτών. Η αποζημίωση των ελαιοπαραγωγών δεν είναι ρουσφέτι, είναι αυτονόητη υποχρέωση, η οποία έχει καθυστερήσει.

 

panagopg@gmail.com

 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019 17:47