Δευτέρα, 23 Μαϊος 2011 12:12

Οι τοπικοί άρχοντες χαϊδεύουν αυτιά

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Τον Οκτώβριο του 2010 μετά από τη συνάντηση του Πέτρου Τατούλη με τους προέδρους των Επιμελητηρίων της Πελοποννήσου δημοσιεύτηκε σε αυτή τη στήλη το εξής κείμενο:
"Κάποτε πρέπει να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα και να πούμε ολόκληρη την αλήθεια αφήνοντας στην άκρη τα τοπικιστικά συμφέροντα.
Ετσι πρέπει να παραδεχτούμε ότι ένα και μόνο αεροδρόμιο είναι υπεραρκετό για να καλύψει τις ανάγκες της Πελοποννήσου. Για αυτό είναι εντελώς παράλογο να συζητούμε το ενδεχόμενο λειτουργίας και δεύτερου αεροδρομίου. Το μόνο που τίθεται προς συζήτηση είναι το θέμα της γρήγορης  κατασκευής των οδικών αξόνων που θα συνδέουν το αεροδρόμιο της Καλαμάτας με τα αστικά κέντρα και τους τουριστικούς προορισμούς Πελοποννήσου.
Πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι βιομηχανίες και τουριστικές μονάδες δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Για αυτό θα πρέπει να χωροθετηθούν ΒΙΠΕ σε περιοχές που παρουσιάζουν συγκριτικό πλεονέκτημα και να απαγορευτεί αυστηρά η εγκατάσταση οχλουσών βιομηχανιών εκτός των θεσμοθετημένων χώρων. Ετσι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια ΒΙΠΕ στην Κορινθία λόγω της γειτνίασης με την Αττική και να επεκταθεί η ΒΙΠΕ της Τρίπολης ώστε να εξυπηρετεί τις παραγωγικές ανάγκες της Νότιας Πελοποννήσου. Οι ΒΙΠΕ της Καλαμάτας και του Μελιγαλά να μετατραπούν σε επιχειρηματικά πάρκα για μη οχλούσες βιοτεχνίες.   
Αν θέλουμε να λέμε την αλήθεια θα πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι το παγκόσμιο πείραμα του εξακτινωμένου πανεπιστημίου πρέπει να τελειώσει. Οι πανεπιστημιακές σχολές πρέπει να λειτουργούν σε μια, άντε το πολύ δυο πόλεις. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να λειτουργεί σχολή στην Κόρινθο όταν σε απόσταση αναπνοής λειτουργούν τα Πανεπιστήμια Αθηνών και Πειραιώς. Επίσης το Ναύπλιο και η Σπάρτη δεν έχουν το πληθυσμιακό μέγεθος για την ανάπτυξη ακαδημαϊκής κοινότητας. Για να επιτευχθεί ισόρροπη κατανομή των υπηρεσιών θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι όπου λειτουργεί πανεπιστημιακή σχολή θα κλείσουν τα στρατόπεδα. Ετσι μπορεί το στρατόπεδο της Σπάρτης να φιλοξενήσει όλες τις μονάδες της Πελοποννήσου.
Αλλά σε αυτό που θα πρέπει να συμφωνήσουμε πρώτα από όλα είναι ότι πρέπει κάποτε να τελειώσει το καλαμπούρι με την τουριστική ανάπτυξη της Κάτω Ραχούλας. Ελεος πια. Τόσο δύσκολο είναι να αντιληφθούμε ότι είναι αδύνατον να αναπτυχθούν τουριστικά όλα τα κορφοβούνια; Ως πότε θα σπαταλάμε χρήματα για την ανάδειξη “εναλλακτικών” προορισμών αφήνοντας χωρίς προβολή καταξιωμένους προορισμούς. Οπως και να το κάνουμε η Καρκαλού και η Ασούταινα δεν θα συναγωνιστούν ποτέ το Ναύπλιο. Γιατί λοιπόν να επιδοτηθεί η κατασκευή ξενώνα στην... Αετοφωλιά; Για να λειτουργήσει 2-3 χρόνια ως ξενώνας και στη συνέχεια να μετατραπεί σε οικία του... επενδυτή. Για να τελειώνουμε κάποτε και με αυτό το παραμύθι θα πρέπει να επιλέξουμε με αυστηρά οικονομικά κριτήρια ποιες περιοχές μπορούν να γίνουν διεθνείς προορισμοί, ποιες περιοχές μπορούν να αναδειχθούν σε εγχώριους τουριστικούς προορισμούς και ποιες περιοχές μπορούν να γίνουν κέντρα δεύτερης κατοικίας. Οποιος θεωρεί ότι η Κάτω Ραχούλα μπορεί να γίνει διεθνής τουριστικός προορισμός επειδή εκεί είχε γεννηθεί κάποιος καπεταναίος του 1821 ή γιατί έχει πολλά πουρνάρια, είναι πολύ βαθιά νυχτωμένος.
Ας συμφωνήσουμε λοιπόν σε αυτά τα βασικά πρώτα και στη συνέχεια ας συζητήσουμε σοβαρά για ένα περιφερειακό σχέδιο ανάπτυξης. Αν δεν συμφωνήσουμε στα αυτονόητα κάθε κουβέντα για την ανάπτυξη είναι περιττή. Αν δεν συμφωνήσουμε στα αυτονόητα καλό είναι να ξεκινήσουμε την κουβέντα για επιβίωση σε περίοδο φτώχειας".
Σε άλλα άρθρα υπερασπιστήκαμε με πάθος τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, νοσοκομείων και δημοσιών υπηρεσιών ώστε να επιτευχθούν οικονομίες κλίμακας. Εξαιτίας αυτών θέσεων ήρθαμε πολλές φορές αντιμέτωποι με την κοινή γνώμη των τοπικών κοινωνιών που έχει μάθει να της χαϊδεύουν τα αυτιά οι κόλακες πολιτικοί. Την ίδια περίοδο οι άρχοντες της Πελοποννήσου εξακολουθούν να χαϊδεύουν αυτιά εκδηλώνοντας την αντίθεσή τους σε κάθε σχέδιο συγχώνευσης. Τονίζουν την αντίθεσή τους στις συγχωνεύσεις σχολείων και ΔΟΥ και μιλούν με περισσή ευκολία για νέα αεροδρόμια. Πού θα βρουν τα χρήματα δεν μας είπαν ακόμα. Οπως δεν μας είπαν ποιος θα πληρώσει τα φαραωνικά τους σχέδια. Ακόμα περιμένουμε να μας πουν πόσα στρατόπεδα χρειάζεται η Πελοπόννησος. Περιμένουμε να ακούσουμε τις απόψεις τους για τη συγχώνευση των υγειονομικών μονάδων. Περιμένουμε να μάθουμε πόσα λιμάνια χρειάζεται η Πελοπόννησος. Εμείς περιμένουμε... αλλά οι δανειστές της χώρας δεν περιμένουν και για αυτό "καλό είναι να ξεκινήσουμε την κουβέντα για επιβίωση σε περίοδο φτώχειας".

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012 21:25
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Απολύσεις προσωπικού ή αύξηση δημοτικών τελών; »

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER