Δευτέρα, 09 Μαϊος 2011 12:55

Οι τοπικοί Μεγαλέξανδροι και η χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Οι τοπικοί Μεγαλέξανδροι και η χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας

 

"Τελικώς τι είναι ο περιφερειάρχης Πέτρος Τατούλης;  Αλαζών ή… ανόητος;". Αυτό αναρωτήθηκαν όσοι άκουσαν τον περιφερειάρχη Πέτρο Τατούλη να ειρωνεύεται στη συνέντευξη Τύπου τον συνάδελφο Γιάννη Σινάπη. Πραγματικά δεν ξέρω την απάντηση αλλά γνωρίζω ότι κανένας σώφρων πολιτικός δε θα ειρωνευόταν ένα δημοσιογράφο που έχει γράψει ιστορία στο χώρο του περιφερειακού Τύπου. Ολοι έχουν συνεργαστεί με το Γιάννη, γνωρίζουν επίσης ότι ο συνάδελφος δεν είναι μόνο ένας από τους καλύτερους δημοσιογράφους  της Ελλάδας αλλά και ένας από τους εντιμότερους εργαζόμενους στον Τύπο. Γιατί λοιπόν τον ειρωνεύτηκε ο κ. Τατούλης; Δεν τον ενημέρωσε κανείς για τον ακέραιο χαρακτήρα του συναδέλφου; Μόνο ο κ. Τατούλης γνωρίζει τις  απαντήσεις και δεν οφείλει να τις κάνει γνωστές.

Εδώ ο καλοπροαίρετος αναγνώστης θα αναρωτηθεί: Μόνο ο κ. Τατούλης έχει πρόβλημα με τους δημοσιογράφους; Δυστυχώς όχι. Οι περισσότεροι τοπικοί άρχοντες θεωρούν ότι καλός δημοσιογράφος είναι το… κασετόφωνο που αναπαράγει άκριτα τις φλυαρίες τους. Γενικότερα, οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν μάθει να διαβάζουν δημοσιογραφικούς ύμνους για το θεάρεστο έργο τους και εξοργίζονται όταν κάποιος τους ασκήσει κριτική. Το χειρότερο όμως είναι ότι υπάρχουν πολλοί δημοσιογράφοι οι οποίοι γράφουν ύμνους για το έργο του τοπικού… Μεγαλέξανδρου αποκρύπτοντας παράλληλα γεγονότα και πληροφορίες που θα αποδείκνυαν ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Με άλλα λόγια; Δεν είναι σάπιο μόνο το πολιτικό σύστημα. Σάπιο είναι και το σύστημα του Τύπου το οποίο όλα αυτά τα χρόνια στηρίζει ή αποκρύβει τη διαφθορά του σάπιου πολιτικού συστήματος. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο στα πανελλαδικής εμβέλειας ή κυκλοφορίας Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Εκεί "σιτίζονται" πολυθεσίτες δημοσιογράφοι που υπηρετούν με περισσή αφοσίωση τα συμφέροντα του κομματικού θερμοκηπίου στο οποίο ανατράφηκαν. Μαζί με τα κομματικά συμφέροντα υπηρετούν με το αζημίωτο και τις επιχειρήσεις που είναι πρόθυμες να προωθήσουν την δράση τους έναντι επικοινωνιακού αντιτίμου. Αυτοί οι μεγαλοδημοσιογράφοι ευθύνονται εξίσου με τους συνδαιτυμόνες τους πολιτικούς για τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Αυτοί οι μεγαλοδημοσιογράφοι που πήγαιναν ταξίδια παρέα με τους διευθυντές της Siemens το μόνο που ξέρουν είναι να γράφουν ύμνους για τους… Μεγαλέξανδρους της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Με αυτούς τους δημοσιογράφους χαίρονται να συνεργάζονται οι πολιτικοί γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα τους ασκήσουν ποτέ κριτική αφού… μαζί τα φάγανε στο Κολωνάκι.

Η διαφθορά όμως δεν αποτελεί προνόμιο των μεγαλοδημοσιογράφων. Το δρόμο  της διαφθοράς ακολουθούν και πολλοί δημοσιογράφοι περιφερειακών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Με μια διαφορά. Οι δημοσιογράφοι της περιφέρειας δεν τρώνε το… καταπέτασμα. Τσιμπολογούν τα ψίχουλα που τους πετάνε οι άρχοντες και στη συνέχεια χορταίνουν στους μπουφέδες των συνεδρίων. Στην πραγματικότητα δεν είναι "λαμόγια" όπως οι συνάδελφοί τους στην Αθήνα. Απλώς θέλουν να γίνουν λαμόγια ενώ είναι "χρήσιμοι ηλίθιοι" που υπηρετούν με αφοσίωση το κατεστημένο και την εκάστοτε εξουσία. Αν σε αυτό το σινάφι προσθέσεις και τους δημοσιογράφους που υποκύπτουν για βιοποριστικούς λόγους στις "υποδείξεις" των ιδιοκτητών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης έχεις μπροστά σου ολόκληρο το πρόβλημα του Τύπου και των διαπλεκόμενων σχέσεων με το κατεστημένο και την εκάστοτε εξουσία.

Δυστυχώς αυτός είναι ο ελληνικός Τύπος. Δυστυχώς αυτόν τον Τύπο θέλουν οι πολιτικοί που χρεοκόπησαν τη χώρα. Δυστυχώς ή ευτυχώς για τη δημοσιογραφική οικογένεια που υπηρετεί τις αρχές της αλήθειας και του ελέγχου της εξουσίας, ο Τύπος αυτός καταρρέει μαζί με το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα. Μέχρι όμως να καταρρεύσει πλήρως το σύστημα της διαφθοράς οι τοπικοί άρχοντες, που θεωρούν τον εαυτό τους… Μεγαλέξανδρο της πολιτικής, θα συνεχίσουν να εξεγείρονται όταν κάποιος δημοσιογράφος αποκαλύψει ότι πίσω από το Βουκεφάλα υπάρχει ένας γυμνός βασιλιάς. Μέχρι να καταρρεύσει πλήρως το σύστημα της διαφθοράς ελάχιστοι δημοσιογράφοι θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τη χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας και ο συνάδελφος Γιάννης Σινάπης είναι ένας από αυτούς. Το αν οι τοπικοί Μεγαλέξανδροι και οι… Μπουμπουλίνες είναι αλαζόνες ή απλώς ανόητοι ουδόλως με ενδιαφέρει. Ετσι ή αλλιώς είναι… γυμνοί.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 09 Φεβρουαρίου 2012 13:30

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση


NEWSLETTER