Μας καίει όλους και δεν είμαστε τρελοί.
Υπάρχουν στιγμές που δεν θες να φωνάξεις, αλλά απλώς να πει κάποιος αυτά που ζεις με λόγια απλά και ανθρώπινα. Γιατί η αλήθεια είναι μία , το ρεύμα σήμερα μας καίει όλους. Δεν έχει χρώμα, δεν έχει κόμμα, δεν έχει ηλικία. Καίει τον επαγγελματία, τον μισθωτό, τον συνταξιούχο, την οικογένεια, τον νέο που ξεκινά. Κι όμως, πολλές φορές νιώθουμε μόνοι, σαν να μας λένε ότι κάτι δεν καταλαβαίνουμε. Όχι. Καταλαβαίνομε πολύ καλά.
Η κοινή λογική της αγοράς που χάθηκε
Στη ζωή τα βασικά είναι απλά. Ένα προϊόν έχει μια τιμή, παίρνεις μια ποσότητα και πληρώνεις αυτό που αναλογεί. Έτσι λειτουργεί η αγορά, έτσι λειτουργεί η κοινή λογική. Στο ρεύμα, γιατί όχι; Μας στέρησαν την πιο απλή ερώτηση , πόσες κιλοβατώρες έκαψα και πόσο κοστίζει η μία κιλοβατώρα; Αυτή είναι όλη η ιστορία. Ως καταναλωτή δεν με αφορά ποιο τέλος λέγεται έτσι και ποιο αλλιώς, ούτε ποιο είναι ρυθμιζόμενο. Αυτά ας τα λύσουν εκείνοι που τα σχεδιάζουν. Εμένα με νοιάζει ένα νούμερο, πόσο έχει η κιλοβατώρα; όλα μέσα. Για να ξέρω, για να προγραμματίσω, για να ζήσω.
Η χρωματιστή σύγχυση αντί για διαφάνεια
Η διαφάνεια δεν είναι ουτοπία. Αν η κιλοβατώρα έχει 10 λεπτά και έκαψες 500, πληρώνεις 50 ευρώ. Αν κάποιος την έχει 9, πας εκεί. Αν άλλος την έχει 8, πας παραπέρα. Αυτό λέγεται σεβασμός στον πελάτη. Αντί γι’ αυτό έχουμε μπλε, πράσινα και κίτρινα τιμολόγια, εκπτώσεις που χάνονται στα ψιλά γράμματα και λογαριασμούς που χρειάζονται μετάφραση από ειδικό. Και το παράδοξο; Όλοι διαφημίζουν ότι έχουν το πιο φθηνό ρεύμα. Πώς γίνεται όλοι να είναι οι φθηνότεροι όταν όλοι πουλάνε το ίδιο πράγμα και αγοράζουν από τον ίδο; Δεν γίνεται. Απλώς η αλήθεια κρύβεται στις ρήτρες και στις αλλαγές κάθε μήνα. Αυτό δεν είναι ελεύθερη αγορά πάνω στην δημόσια περιουσία. Είναι κούραση και αγανάκτηση.
Ο πολίτης δεν μπορεί να εκπαιδεύεται για να καταλάβει πώς θα πληρώσει το φως του. Δουλεύει, παλεύει, μεγαλώνει παιδιά, στηρίζει σπίτια. Θέλει κάτι απλό, να ξέρει τι πληρώνει και να μπορεί να το πληρώσει.
Όταν το ρεύμα ανεβαίνει, ανεβαίνουν τα βασικά προϊόντα, οι υπηρεσίες, πιέζονται οι μικρές επιχειρήσεις μέχρι το λουκέτο και βαραίνει ασήκωτα η καθημερινότητα. Και τότε πολλοί αναρωτιούνται , μήπως φταίω εγώ; Τι κάνω λάθος;
Όχι, δεν φταις εσύ
Αν νιώθεις ότι κουράστηκες και ότι δεν βγαίνεις, δεν είσαι μόνος και δεν είσαι υπερβολικός. Το πρόβλημα είναι πραγματικό και μας αγγίζει όλους. Δεν γράφω για να κατηγορήσω, αλλά για να πω το αυτονόητο, δεν ζητάμε θαύματα, ούτε χάρες. Ζητάμε καθαρούς κανόνες, μία τιμή, έναν λογαριασμό που να βγαίνει, για να μπορούμε να ανασάνουμε και να σχεδιάσουμε τη ζωή μας με αξιοπρέπεια. Το ρεύμα δεν είναι παιχνίδι. Είναι όρος ζωής. Και είναι καιρός να το κοιτάξουμε κατάματα.
Σωτήριος Μάλαμας
Ελεύθερος Επαγγελματίας – Άνθρωπος της Αγοράς
