Η Ανατολική Μεσόγειος επιστρέφει με ταχύτητα στο επίκεντρο της παγκόσμιας γεωπολιτικής. Η κλιμακούμενη αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, με την άμεση εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών, μετατρέπει τη θαλάσσια λεκάνη από το Περσικό Κόλπο έως τη Διώρυγα του Σουέζ, τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, σε ενιαίο στρατηγικό θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων. Πολεμικά πλοία, μαχητικά αεροσκάφη και αντιαεροπορικά συστήματα αναπτύσσονται με ταχύτητα σε ένα γεωγραφικό τόξο που συνδέει τη Μέση Ανατολή με τη νότια πτέρυγα της Ευρώπης. Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η Κύπρος αναδεικνύεται ξανά σε κρίσιμο γεωστρατηγικό κόμβο.
Η κρίση στη Μέση Ανατολή βαθαίνει και μετατοπίζει πλέον στρατιωτικές ισορροπίες σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Η περιοχή μετατρέπεται σε ζώνη αυξανόμενης στρατιωτικής συγκέντρωσης, ενώ η Κύπρος επανέρχεται στον ιστορικό της ρόλο, ως κομβικό γεωστρατηγικό σημείο ελέγχου της ευρύτερης περιφέρειας.
Οι ευρωπαϊκές χώρες αρχίζουν να αντιδρούν με τρόπο που δείχνει ότι η ασφάλεια της Κύπρου παύει να θεωρείται ένα περιφερειακό ζήτημα της Ανατολικής Μεσογείου και αναβαθμίζεται σε ευρωπαϊκή στρατηγική προτεραιότητα.
Η Ισπανία αποφάσισε την αποστολή της φρεγάτας CristóbalColón, η οποία αναμένεται να καταπλεύσει στη Σούδας και να αναλάβει αποστολές αεράμυνας περιοχής.
Παράλληλα, γαλλικές ναυτικές δυνάμεις αναπτύσσονται στην περιοχή μαζί με ναυαρχίδα το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, ενώ ελληνικές μονάδες επιφανείας επιχειρούν ήδη στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή, Ιταλία και Ολλανδία προετοιμάζουν την αποστολή ναυτικών μονάδων με αποστολή την ενίσχυση της ασφάλειας γύρω από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Το μήνυμα από ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι σαφές:
η σταθερότητα της Κύπρου συνδέεται πλέον άμεσα με την ασφάλεια της Ευρώπης.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής:
η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε μια ζώνη υψηλής στρατιωτικής πυκνότητας.
Η Κύπρος λειτουργεί ως προωθημένο στρατηγικό σημείο επιτήρησης και ελέγχου της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Η γεωγραφική της θέση, σε μικρή απόσταση από τη Συρία, τον Λίβανο, το Ισραήλ και τη Διώρυγα του Σουέζ, την καθιστά φυσικό κόμβο επιχειρήσεων για αεροναυτικές δυνάμεις της Δύσης.
Η παράμετρος των ελληνοτουρκικών
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον έντασης, η αντιπαράθεση Αθήνας–Άγκυρας για την ανάπτυξη συστοιχίας MIM-104 Patriot στην Κάρπαθο δεν αποτελεί ένα απλό διπλωματικό επεισόδιο.Είναι ακόμη ένα κεφάλαιο στη μακρά στρατηγική αντιπαράθεση που εκτείνεται από το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο.
Η ελληνική απάντηση, ήταν σαφής:οι μονομερείς τουρκικές αιτιάσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου είναι νομικά ανυπόστατες και έχουν επανειλημμένα απορριφθεί.
Το καθεστώς των νησιών καθορίζεται από διεθνείς συνθήκες τη Συνθήκη της Λωζάνης, τη Σύμβαση του Μοντρέ και τη Συνθήκη των Παρισίων ενώ η Τουρκία δεν αποτελεί καν συμβαλλόμενο μέρος στην τελευταία.
Στην πραγματικότητα, όμως, η διαμάχη για τους Patriot αφορά κάτι βαθύτερο:την ισορροπία ισχύος στο νοτιοανατολικό άκρο του Αιγαίου.
Η ενίσχυση της ελληνικής αεράμυνας στην περιοχή εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αποτροπής, σε μια περίοδο κατά την οποία ολόκληρη η περιφέρεια βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης στρατιωτικής επιφυλακής λόγω της κλιμάκωσης του πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν και της ευρύτερης αστάθειας στη Μέση Ανατολή.
Παράλληλα, η Άγκυρα επιχειρεί να μεταφέρει το πεδίο έντασης και στην Κύπρο. Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας επαναλαμβάνει ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να στηρίζει το ψευδοκράτος, επικαλούμενη το καθεστώς της «εγγυήτριας δύναμης».
Το μήνυμα της Άγκυρας είναι διπλό:αμφισβήτηση της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στο Αιγαίο και υπενθύμιση της στρατιωτικής ισχύος της Τουρκίας στην Κύπρο, όπου παραμένει από το 1974 μια κατοχική δύναμη περίπου 40.000 στρατιωτών.
Η ελληνική στρατιωτική παρουσία
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αυξημένης έντασης, η Ελλάδα έχει ήδη αναπτύξει σημαντικές δυνάμεις στην Κύπρο.
Στη Λεμεσό βρίσκονται ελληνικές φρεγάτες «ΚΙΜΩΝ» και «ΨΑΡΑ», ενώ στη βάση Ανδρέας Παπανδρέου στην Πάφο έχουν αναπτυχθεί τέσσερα μαχητικά F‑16 VIPERτηςΠολεμικήςΑεροπορίας.
Η στρατηγική λογική είναι σαφής:η άμυνα του ελληνισμού δεν σταματά στο Αιγαίο, αλλά εκτείνεται σε ολόκληρο τον γεωπολιτικό άξονα από τον Έβρο έως την Κύπρο.
Παράλληλα, η Ελλάδα συμμετέχει σε ευρύτερες αποστολές ασφαλείας στην περιοχή. Η φρεγάτα «ΥΔΡΑ» επιχειρεί στην Αραβική Θάλασσα και κοντά στα Στενά του Ορμούζ, μετέχει σε ευρωπαϊκή ναυτική δύναμη με αποστολή την προστασία των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας και της ελληνόκτητης εμπορικής ναυτιλίας.
Επιπλέον, ελληνική συστοιχία MIM-104 Patriot με προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας επιχειρεί στη Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο διεθνούς αποστολής προστασίας κρίσιμων ενεργειακών υποδομών.
Η Ελλάδα έχει ενεργή , στρατιωτική συμμετοχή, στο Πόλεμο.
Η σκιά ενός ευρύτερου πολέμου
Σύμφωνα με εκτιμήσεις δυτικών πηγών, το ημερήσιο κόστος των επιχειρήσεων των ΗΠΑ κατά του Ιράν ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο δολάρια.
Η συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αποτελεί απλώς μια συγκυριακή αντίδραση στην κρίση της Μέσης Ανατολής. Είναι ένδειξη μιας βαθύτερης γεωπολιτικής αναδιάταξης. Η Κύπρος επανέρχεται στο επίκεντρο της στρατηγικής εξίσωσης της Δύσης και η Ελλάδα καλείται να λειτουργήσει ως ο βασικός άξονας ασφάλειας από το Αιγαίο έως τη Μέση Ανατολή.
Η αλαζονεία των ηγετών των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, που επιμένουν σε στρατιωτικές επεμβάσεις χωρίς λογική, χωρίς διεθνή νομιμοποίηση και χωρίς σεβασμό στα ατομικά δικαιώματα των πολιτών όλων των κρατών, ωθεί την περιοχή σε γενικευμένη ανάφλεξη. Ο κίνδυνος δεν περιορίζεται σε στρατιωτικές συγκρούσεις, αφορά την ίδια την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών, οι οποίοι επιθυμούν να ζήσουν ελεύθερα, ειρηνικά , χωρίς φόβο και με δικαίωμα στην καθημερινή ασφάλεια. Η εμμονή της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ σε κλιμάκωση κατά του Ιράν, δημιουργεί μια ατέρμονη αλυσίδα πολεμικών συγκρούσεων, που μπορεί να παρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο σε γενικευμένη στρατιωτική σύγκρουση και τελικά στην καταστροφή.
Και το χειρότερο: η κατάσταση στα πολεμικά και πληροφοριακά/προπαγανδιστικά μέτωπα επιδεινώνεται καθημερινά. «Σε έναν πόλεμο η αλήθεια είναι πάντα το πρώτο θύμα», έγραψε ο Αισχύλος.Τα ψέματα στο πόλεμο, «επιστρατεύονται»για να συγκαλύψουν συνήθως, τα πιο ειδεχθή εγκλήματα.
Και δεν διαφαίνεται κάποιο σχέδιο εξόδου από τον εφιάλτη. Η ένταση κλιμακώνεται, η ασφάλεια των πολιτών παραβλέπεται και η ειρήνη μοιάζει όλο και πιο μακρινό όνειρο.
